22May13
Dochter Van Rompuy solliciteert naar job Linda De Win
Eric Van Rompuy werd vandaag gevierd voor zijn dertigjarige carrière in het Vlaams Parlement. Ook zijn dochter Heidi kwam naar het parlement en stond Eén-programma Villa Politica te woord. Daarbij had ze het ook over haar eigen ambities.
Heidi Van Rompuy sprak eerst en vooral haar bewondering uit voor haar vader: ‘Eigenlijk is de politiek een verschrikkelijk harde wereld, met mensen die messen in de rug steken en postjes willen pakken. Dan vind ik het chapeau van papa dat hij zo hard blijft werken en bekwaam is in wat hij doet. Hij is het beste bewijs dat als je blijft knokken, je toch op je pootjes terechtkomt.’
Ook ten huize Van Rompuy wordt vaak over politiek gepraat, bevestigde dochter Van Rompuy: ‘Mijn mama werkt in de Kamer, dus het is tafelgesprekken alom. Ik vind dat ook helemaal niet erg, het is voor allebei hun passie en hun leven.’
‘Er zijn al genoeg Van Rompuys in de politiek’, maakte Heidi duidelijk dat ze niet in de voetsporen van haar vader wil treden. ‘Ik denk dat ik voor een andere stiel ga. Misschien kom ik ooit wel eens op uw plaats (die van wetstraatreporter Linda De Win) staan, de journalistiek spreekt me wel aan. Maar alles staat nog open.’
http://www.standaard.be/cnt/DMF20130522_00592476
Om de beelden te bekijken van VILLA POLTICA met het interview VIviane en Heidi met Linda Dewin druk op onderstaande balk:
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/villapolitica/EP_130522_VP?video=1.1636513
22May13
TOESPRAAK ERIC VAN ROMPUY OP HULDIGING 30 JAAR PARLEMENT
Geachte Voorzitter, geachte leden van de regering, beste collega’s, geacht publiek,
Mijnheer de Voorzitter, ik dank u voor uw vriendelijke woorden.
Ik beschouw dit Jubileumfeest niet enkel als een persoonlijke huldiging maar ook als een hulde aan 30 jaar Vlaams Parlement.
Toen ik in 1985 mijn mandaat opnam, waren we nog de Vlaamse Raad, niet rechtstreeks verkozen. Wij vergaderden in de gebouwen van de federale Kamer, Gaston Geens was de minister-president en Frans Grootjans, de voorzitter van de Vlaamse Raad. Het waren pioniersjaren. De Vlaamse begroting bedroeg toen 2 miljard euro, vandaag is deze gestegen tot 27 miljard euro en na de zesde staatshervorming zullen we beschikken over een Vlaams budget van haast 40 miljard euro : een vertwintigvoudiging op 30 jaar tijd.
Inzake bevoegdheden en middelen zijn we één van de meest uitgebouwde federale staten in Europa met verregaande autonomie voor de deelstaten en -parlementen. Die Vlaamse zelfstandigheid hebben we verworven door moeizame onderhandelingen met democratische meerderheden in de diverse parlementen. Ik was erbij in de Kamer bij de staatshervormingen in 1988 en in 1993 toen het rechtstreeks verkozen Vlaams parlement werd gestemd: een unieke ervaring. Het Vlaams Parlement heeft met haar 10 puntenprogramma van 1992 en de resoluties van 1999 een belangrijke positieve rol gespeeld in de uitbouw van onze Vlaamse autonomie.
Dat pad moeten we blijven bewandelen.
Sommigen geloven niet langer in staatshervormingen gebaseerd op onderling overleg en willen desnoods vanop deze tribune eenzijdig de totale Vlaamse autonomie decreteren, maar ze doen hiermee afbreuk aan de grondwettelijke rol van het Vlaams Parlement dat het produkt is van onderling overleg en dialoog tussen de politieke partijen en de gemeenschappen in dit land. De opeenvolgende staatshervormingen - en deze zijn nooit definitief – gebaseerd op communautaire akkoorden gaven Vlaanderen enorme kansen tot zelfontplooïng.
Onze autonomie heeft ons toegelaten nieuwe breuklijnen vast te leggen: Vlaamse begrotingen in surplus en in evenwicht, die de jonge generaties niet langer belasten met een welvaartsvernietigende schuld, geen steun meer aan verlieslatende bedrijven, maar een resolute keuze voor innovatie en vernieuwing.
Als voorzitter van de Commissies Financiën en Economie en als minister ben ik fier hieraan te hebben kunnen meewerken.
Mijn mooiste moment : de mediadecreten en meer specifiek de hervorming van de VRT die door het Vlaams Parlement kamerbreed werd goedgekeurd.
Mijn moeilijkste moment: het kelderen bij de septemberverklaring van 1994 van het mestdecreet dat de werkgelegenheid van duizenden landbouwers bedrei
gde.
President Kennedy zei ooit:
“Public life is regarded as the crown of a carrier and to a young man the worthiest ambition. Politics is still the greatest and most honourable adventure”.
Politiek is een harde stiel met vele pieken en dalen. Hierbij heb ik steeds op de warme steun kunnen rekenen van mijn echtgenote Viviane en dochter Heidi, mijn familie, medewerkers en collega’s van mijn fractie over de generaties heen. Bedankt hiervoor!
Ook ben ik al mijn collega’s in dit halfrond dankbaar voor het aanhoren van mijn vaak scherpe tussenkomsten. Het woordgebruik was soms hard maar ik heb dit halfrond steeds beschouwd als de arena van de democratie waar tegengestelde meningen mogen botsen. Dat is de essentie van het democratisch debat.
Er bestaat geen model van een goed parlementslid maar parlementsleden moeten de tijd en de kansen krijgen om hun mandaat waar te maken. De gemiddelde duur van een parlementair mandaat is teruggevallen tot 6 à 7 jaar.
Wij bewijzen met de viering van vandaag dat het Vlaams Parlement een “life time achievement” kan zijn.
Of we hierin geslaagd zijn, daar moeten anderen over oordelen maar ik deed het graag en met overtuiging 30 jaar lang. Niet “Splitsen NU” maar “Nooit versagen” was hierbij steeds mijn motto.
En ik besluit niet met een musicalsong maar met de song van Frank Sinatra:
“Regrets I have a few, but I did what I had to do
And more, much more than this, I DID IT MY WAY”.
Voor een reportage hierover op RING-TV druk hierop:
http://www.ringtv.be/videos/anciens-in-de-bloemetjes-gezet-in-vlaams-parlement
Voor een reportage hierover op VTM druk hierop:
http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/1637586/2013/05/22/Vlaams-Parlement-zet-zes-anciens-in-de-bloemetjes.dhtml
21May13
Morgen is er in het Vlaams Parlement de huldiging van 5 leden van het Vlaams Parlement naar aanleiding van hun 20 en 30 jaar parlementair mandaat. Het gaat om Eric Van Rompuy (30 jaar), Dirk Van Mechelen (25 jaar), Mieke Vogels, Jos De Meyer en Jo Vandeurzen (20 jaar).
Eric Van Rompuy behoort voortaan tot de club van de 30’ers samen met Luc Van den Brande, Miet Smet, Wivina Demeester, Jaak Gabriels en Paul Van Grembergen.
De huldiging heeft plaats op een buitengewone plenaire vergadering in het Vlaams Parlement om 10.30 uur.
16May13
“André Denys was één van de beste parlementsleden die het Vlaams Parlement de afgelopen 25 jaar heeft gekend, een voorbeeld voor velen. André was iemand die het debat opzocht, maar hij was altijd eerlijk in zijn overtuiging”, zo reageert Vlaams parlementslid Eric Van Rompuy (CD&V) op het overlijden van André Denys.
Van Rompuy en Denys hebben jarenlang samen in de Vlaamse Raad (de voorloper van het Vlaams Parlement) en het Vlaams Parlement gezeten, maar steeds als politieke tegenstrevers. “We hebben 20 jaar samen in het parlement gezeten. Ik eerst in de meerderheid en later in de oppositie. Hij eerst in de oppositie en later in de meerderheid”, aldus Van Rompuy.
De twee hebben heel wat parlementaire veldslagen uitgevochten. “André was een gedreven oppositieleider, een generalist die naar de essentie van het debat kon gaan. Het was iemand die het debat zocht. We hebben ook veel debatten gevoerd op het scherp van de snee. Na zo’n debat spraken we soms dagen niet tegen mekaar”, legt Van Rompuy uit. Dat er van die harde politieke confrontaties “niks is blijven hangen” heeft volgens de CD&V’er veel te maken met de menselijke kwaliteiten van Denys. “Het was een heel hartelijk iemand, in al zijn gedrevenheid toch altijd ontwapenend eerlijk.”
Volgens Van Rompuy was Denys een van de beste parlementsleden die het Vlaams Parlement ooit gekend heeft. “De Vlaamse Raad en het Vlaams Parlement hadden het imago van een saai parlement. André heeft er mee voor gezorgd dat er in het parlement een echte debatcultuur kwam. Hij is een voorbeeld voor velen”, klinkt het.
Dat Denys in 1999 naast een ministerpost greep, heeft hem volgens Van Rompuy “veel pijn gedaan”. “Hij trok zich terug, maar veertien dagen later zat hij terug in het parlement. Typisch André”, aldus Van Rompuy. “Dat hij achteraf toch gouverneur is kunnen worden, beschouwde hij als het mooiste geschenk dat hij kon krijgen”, besluit de CD&V’er.
In VILLA POLITICA gaf Eric Van Rompuy bij Linda Dewin de hiernavolgende kommentaar op het overlijden van André Denys ( druk op onderstaande balk):
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/villapolitica/EP_130515_VP?video=1.1630194
29Apr13
Vanmiddag waren Mieke Vogels en ik te gast bij Ruth Joos op Radio 1.
Op 22 mei worden we in het Vlaams Parlement gehuldigd voor 20 jaar (Mieke) en 30 jaar (Eric) parlementslid.
Ik schreef hierover op deze website (zie hieronder) de bijdrage “I did it my way”.“But more, much more than this, I did it may way”.
Als u klikt op http://www.radio1.be/programmas/joos/vogels-en-van-rompuy kunt u het interview herbeluisteren.
Op het einde van de uitzending, toen Ruth vroeg of we zouden stoppen in 2014, werd voor mij de plaat gedraaid van Frank Sinatra die hij zong bij zijn comeback in 1973 “Let me try again”
I know I said that I was leaving
But I just couldnt say good-bye
It was only self-deceiving
To walk away from someone who
means everything to jou
Let me try again - let me try again
Think of all we had before - let me try once more
21Apr13
Op 22 mei a.s. word ik in het Vlaams Parlement gehuldigd voor een ambtstermijn van 30 jaar.Ook Dirk Van Mechelen (25 jaar) en Mieke Vogels, Jo Vandeurzen en Jos De Meyer (20 jaar) vieren hun ambtsjubileum.
In oktober 2005 liet ik de huldiging van 20 jaar parlementslid aan mij voorbijgaan. Ik vroeg “bloemen noch kransen”. “Een huldebetoon heeft steeds iets van een begrafenis en ik ben nog niet van plan te rusten op het parlementair kerkhof”.
Het was de tijd van het jeunisme en de BV’s.Volgens de toenmalige partijvoorzitters (Stevaert, Leterme en De Gucht) vroegen de kiezers nieuwe gezichten en moest parlementaire ervaring wijken voor vernieuwing. Inmiddels zijn heel wat van die BV’s (de Margriet Hermansen) en jonge goden en godinnen (de Inge Vervottes) verdwenen uit het Vlaamse halfrond. De gemiddelde levensduur van een Vlaams Parlementslid is teruggevallen tot minder dan 8 jaar. In mijn fractie zijn we nog met amper 6 van de 31 die actief waren in de oppositiejaren van CD&V in 1999-2004. Veel know how en talent is in die jaren opgeofferd op het altaar van de politieke vernieuwing. Dat wou ik in 2005 duidelijk maken met mijn weigering om gehuldigd te worden.
Op 22 mei zal ik deze keer wel aan de huldiging deelnemen niet om mijn begrafenis te regisseren maar om te getuigen dat een parlementair mandaat wel een lifetime achievement kan zijn. Parlementslid is geen abonnement dat automatisch om de 5 jaar wordt vernieuwd. Telkens opnieuw moet je bewijzen dat je waard bent “volksvertegenwoordiger” te zijn. Daar bestaat niet iets als een modelparlementair. Ook ik “ I did it my way”. Een parlementslid is niet meetbaar aan de hand van statistieken over het aantal vragen of interpellaties. Wel aan zijn inzet en politieke overtuigingskracht kun je de goede parlementair erkennen maar dit vraagt tijd die aan vele jonge parlementsleden vaak niet wordt gegund door de partijhoofdkwartieren. Hopelijk wordt dit anders in 2014 waar ervaring en vernieuwing hand in hand moeten gaan met respect voor het geleverde werk.
Ik startte mijn parlementaire loopbaan in augustus 1981 toen ik als eerste opvolger van de EVP-CVP lijst van Leo Tindemans (1 miljoen stemmen!) in Straatsburg de eed aflegde in opvolging van de toen overleden Joris Verhaegen. Ik had de eer te behoren tot de eerste generatie (Vlaamse) Europese parlementsleden met Leo Tindemans, Karel Van Miert en Willy Declercq. Een unieke ervaring.
In 1985 werd ik verkozen tot Kamerlid en lid van de Vlaamse Raad. Het was de tijd van Flanders’Technology, het budgettair Sint-Annaplan van Martens-Verhofstadt, de crisis rondom het Waalse staal en de sluiting van de Limburgse mijnen, de benoeming van José Happart, de grote staatshervorming van 1988, de abortuskwestie. Bewogen jaren en boeiend die te kunnen meemaken als jong parlementslid.
Mijn eerste toespraak in de Vlaamse Raad hield ik tijdens het Vlaams begrotingsdebat in december 1985. Frans Grootjans was toen voorzitter van de Vlaamse Raad en Gaston Geens Minister-President. Ik was toen ook al lid van de commissie Financiën van de Vlaamse Raad waar ik de kans kreeg deel te nemen aan de begrotingsdebatten met o.m. Hugo Schiltz die ik toen leerde kennen als de beste parlementaire redenaar met een uitzonderlijke dossierkennis en visie op het Vlaanderen van morgen. Het is mede door hem dat in 1995 het Vlaams Parlement rechtstreeks is verkozen en we de volwaardige parlementaire assemblee zijn geworden die we vandaag zijn. In december 1985 bedroeg de Vlaamse begroting niet eens 100 miljard BEF (2,5 miljard euro). Vandaag is dit budget opgelopen tot 28 miljard euro en na de zesde staatshervorming zal dit stijgen naar 40 miljard euro. En zeggen dat sommigen dat “peanuts” noemen!
Als voorzitter van de commissie Financiën anno 2013 moet ik jongere collega’s soms herinneren aan het enorme werk dat voor meer Vlaamse autonomie door de opeenvolgende generaties Vlaamse politici in die dertig jaar is afgelegd en dat we daar fier moeten op zijn in plaats van onze federale deelstaten meewarig af te doen als machteloze instellingen met beperkte bevoegdheden en middelen. Daar kan ik mij nog steeds kwaad over maken!
Soms krijg ik het verwijt dat ik te scherp debatteer en mij vaak boos maak op politieke tegenstanders. Sinds Villa Politica komt dit vaak in beeld. Dat parlementair duiveltje blijft evenwel in mij jeuken, ook na 30 jaar. Mijn inspiratie en motivatie blijf ik halen uit het motto van Harold Wilson (oppositieleider en later premier van Groot-Brittannië) : “Never forget in politics to attack, attacking again”.
Een politiek mandaat is een geweldig avontuur en één van de mooiste uitdagingen voor de jonge generaties. Maar “politiek is een ruwe stiel” zei ooit Gaston Eyskens. Het politieke leven kent pieken en dalen, vele mooie momenten maar ook vele ontgoochelingen. En je 20 of 30 jaar als parlementslid electoraal en inhoudelijk handhaven vergt grote inspanningen. Maar het blijft een unieke levenservaring en daarvan wil ik samen met de collega’s getuigen op het jubileumfeest van 22 mei in het Vlaams Parlement.
10Apr13
In de paasvakantie verschenen in De Standaard twee interviews van de Van Rompuy’s.
Peter VR over zijn visienota ‘van Confrontatie naar Vertrouwen’ en Eric over de toepassing van de omzendbrief Peeters
PETER VAN ROMPUY: ‘Wij zullen er staan in 2014’ http://www.politico-shock.be/
CD&V zkt. een verhaal, Peter Van Rompuy helpt daar graag aan mee. In zijn visienota ‘Van Confrontatie naar Vertrouwen’ levert hij een paar opmerkelijke voorstellen af voor de ‘christendemocratie 2.0.
(Om de tekst in zijn geheel te lezen en te downloaden ga naar de website van Peter Van Rompuy http://www.politico-shock.be/ of zie op mijn website de link met site van Peter Van Rompuy.)
Het regent beginselverklaringen en ideologische teksten, nu ook van de hand van de jongste telg van het bekende CD&V-geslacht - die recent de Senaat inruilde voor het Vlaams Parlement. Peter Van Rompuy wil zijn partij aan het langetermijndenken zetten met een ‘christendemocratisch manifest’. Voor de gemeenteraadsverkiezingen kondigde partijvoorzitter Wouter Beke (CD&V) aan dat zijn partij een ‘duidelijk verhaal’ mist. De aftrap van de zoektocht naar dat verhaal kwam er midden december met de lancering van ‘Operatie Innesto’: een paar tientallenhigh potentials zouden ‘nieuwe scheuten enten op oude wijnstokken’.
Peter Van Rompuy levert hen graag een paar interessante insteken aan. Zoals zijn pleidooi voor ‘co-creatie’, een vorm van samenwerking waarbij alle deelnemers invloed hebben op het proces. Willen u en ik onze centen duurzaam investeren in een project waarin we geloven, zonder tussenkomst van bank en/of overheid? Boor uw engagement, ondernemerschap en creativiteit aan, zegt Peter Van Rompuy.
Uw pleidooi klinkt eerder liberaal, zeker in vergelijking met de vier v’s van CD&V: verzorgen, vooruitzien, verbinden en versterken.
‘Ik zie daar geen contradictie in, integendeel. Co-creatie gaat over het versterken van banden tussen mensen. In eigen land is de jaarlijkse geldinzamelingsactie Music for Life het beste voorbeeld. Ook in de bedrijfswereld wordt dit model met succes toegepast door bijvoorbeeld Wikipedia, Google of Lego. Als het van mij afhangt, trekken we het door naar de financiële sector. Daar zie ik een grote toekomst voorcrowdfunding , burgers die hun centen investeren in een project waar ze toekomst in zien.’
‘Vandaag kan je tot 100.00 euro zonder veel problemen beleggen, eenmaal boven dat bedrag is de investering aan allerlei regels gebonden. Trek die grens op tot pakweg een miljoen euro, maar stel in ruil daarvoor een wettelijk plafond vast voor het bedrag dat iemand jaarlijks kan investeren. Zo doen de VS en Canada het.’
Alvast dit idee gaat u in een wetsvoorstel gieten, bestaat er een draagvlak voor?
‘Dat denk ik wel. Ook de SP.A en Open VLD hebben al interesse getoond in het fenomeencrowdfunding , ook in de bedrijfswereld is er vraag naar(DS 2 april) . Het bestaat in de muziekwereld, en her en der is er een onlineplatform dat er gebruik van maakt, zoals 2Houses. Ik zie co-creatie vooral als een fantastische kans voor startende ondernemingen, maar het kan ook elders dienst doen. In het algemeen moet de publieke sector zich meer richten op het aanreiken van instrumenten die de burger zelf weerbaar maken.’
Ook in het luik over het pensioenmodel weegt dat door: u spiegelt zich aan het Zweedse systeem?
‘Hun ‘notioneel’ systeem staat eigenlijk voor virtueel. In Zweden heeft men een fictieve pensioenrekening, die aangroeit naarmate men langer werkt en meer bijdraagt. Elke Zweed kan op elk ogenblik op deze rekening aflezen hoeveel pensioenrechten hij al heeft ‘opgespaard’, en de impact berekenen van een eventuele carrièrewending. Ook bij ons moeten we daar naartoe. Dat betekent dat we de focus moeten verleggen van de wettelijke pensioenleeftijd naar een langere maar kwaliteitsvollere loopbaan, wat CD&V al langer zegt. Ik voeg er twee dingen aan toe: koppel het pensioen aan de levensverwachting, én zoek een manier om ook de werkbaarheidsindicatoren(zoals werk-privébalans, stress op het werk, leermogelijkheden, red.) te laten meespelen in de berekening.’
Trek daarmee naar de kiezer. Dat is toch nóg moeilijker dan Beke’s ‘rentmeesterschap’?
‘Met teksten win je geen verkiezingen, dat weet ik ook wel. Dat doe je met beleid. En op dat vlak levert mijn partij geweldig goed werk: dankzij CD&V blijven België en Vlaanderen in de kopgroep van de eurozone.’
‘Iedereen staart zich blind op die 25ste mei 2014, alsof er nooit een 26ste mei zal komen. Ik beloof u: die komt er wel. En dan zullen er vanuit mijn partij teksten klaarliggen.’
Kortom: eat your heart out, Rik Torfs? Hij was de laatste die een ideologisch verhaal op papier zette - het fameuze enerzijds-anderzijdsverhaal - maar is intussen wel weg uit de politiek.
(lacht hartelijk) ‘Ik zie niet goed in wat mijn tekst met het boek van Rik te maken heeft - ik heb dat overigens ook niet gelezen. Onze partij heeft een lange traditie van mensen die teksten aanleveren. Denk aan ‘Het Rijnlandmodel’ van Yves Leterme. Dit is mijn bijdrage aan het congres in het najaar. En wees maar zeker dat we er zullen staan in 2014.’
Marjan Justaert ( DS)
ERIC VAN ROMPUY: “Franstaligen leggen zich neer bij Nederlands”.
Franstalige inwoners in de Vlaamse Rand maken nauwelijks gebruik van de rondzendbrief-Peeters. ‘Ze leggen zich neer bij het Nederlands.’
Vlaams parlementslid Eric Van Rompuy (CD&V) trekt zijn conclusies uit de gegevens over de roerende voorheffing, meegedeeld door bevoegd minister Philippe Muyters (N-VA). Slechts 5,79 procent van de inwoners vroeg om een Franstalig overschrijvingsformulier. Dat lage cijfer bevestigt overigens de dalende tendens van de laatste jaren. Nochtans tellen sommige randgemeenten tot tachtig procent aan Franstaligen.
De rondzendbrief-Peeters bepaalt dat de officiële briefwisseling in de Rand in het Nederlands moet gebeuren. De inwoners kunnen wel telkens om een Franstalige vertaling verzoeken.
Voor Van Rompuy, woonachtig in Zaventem, vormen deze cijfers het bewijs dat de inwoners beseffen dat ze in Vlaanderen wonen. ‘Sommige burgemeesters in de Rand bouwen hun politieke carrière op de niet-naleving van de rondzendbrief-Peeters. Maar de eigen bevolking ligt er niet van wakker. 95% van de inwoners in de facilteitengemeenten heeft er blijkbaar geen probleem mee zijn belastingbrieven in het Nederlands in te vullen.’
Drie aangewezen burgemeesters (Kraainem, Linkebeek en Wezembeek-Oppem) spanden een procedure aan bij de verenigde (tweetalige) kamers van de Raad van State. Minister Bourgeois weigerde hun benoeming omdat ze de oproepingsbrieven in het Frans verstuurden. Hij beoordeelde alvast een mogelijke uitspraak tegen de niet-benoeming als ‘een verstoring van het land’.
Van Rompuy: ‘Straks legt men nog het land plat voor enkele burgemeesters die maatregelen nemen waar de eigen inwoners zich niets van aantrekken.’ (bbr)
© 2013 Corelio
27Mar13
Vandaag verschijnt een dubbelinterview van Eric Van Rompuy en Ben Weyts (N-VA) in KNACK. Beiden staan rug aan rug op de coverpagina.
ERIC VAN ROMPUY: “N-VA wil de Endlösung van de Belgische Staat”. Op de website van KNACK vindt u een samenvatting.
Op 29 juli 1987 stonden Herman en ik ook rug aan rug op de cover van Knack ” Herman en Eric Van Rompuy: “Het geweten van de CVP”. Het werd een geruchtmakend interview dat volgens Hugo De Ridder en Jean-Luc Dehaene het einde inluidde van de Regering Martens-Verhofstadt. Herman profileerde zich met dat interview voor het eerst als kandidaat-voorzitter van de CVP ( wat hij werd in september 1988).
In mijn jaren als nationaal voorzitter van de CVP-Jongeren haalde ik zelf tweemaal de cover van Knack. Op 15 oktober 1980 met ” Erik en zijn bange generatie” en op 2 februari 1983 “Afscheid van Eric”.
Dat afscheid was blijkbaar voorbarig want 30 jaar later sta ik nog steeds op de cover.
Benieuwd of Ben Weyts binnen 30 jaar nog op de cover van Knack zal staan. Misschien als de tweede President van Vlaanderen in opvolging van Bart De Wever die in 2014 werd aangeduid als de Eerste President van Vlaanderen voor het leven en deze functie volgens de statuten van N-VA mocht cumuleren met het Burgemeesterschap van Antwerpen, de nieuwe hoofstad van Vlaanderen. Mopje…
Knack zette Ben Weyts (N-VA) en Eric Van Rompuy (CD&V) samen aan tafel om zich te buigen over de vraag wat N-VA en CD&V nog bindt, en wat hen vandaag scheidt. Van Rompuy: ‘De N-VA wil de Endlösung van de Belgische staat.’ Weyts: ‘Eric, let alsjeblieft op je woorden.’
Wat zal het worden in 2014? U zegt zelf, Ben Weyts: u wilt een breuk forceren ‘als wij Vlaamse partners vinden’.
Ben Weyts: Rekenkundig gezien heeft N-VA minstens één partner nodig, en dat zou natuurlijk CD&V of Open VLD kunnen zijn. Dat is onze eerste besogne: een akkoord maken met een andere Vlaamse partij. Want dat hebben we uit de voorbije periode geleerd: het volstaat niet de verkiezingen te winnen in het Vlaamse landsgedeelte, uiteindelijk moet je altijd een akkoord maken met ‘die andere democratie’. Wij willen straks kunnen spreken vanuit de Vlaamse democratie: vanuit een meerderheid in het Vlaams Parlement, en misschien zelfs vanuit de Vlaamse regering. Dan zitten we in een andere situatie.
Eric Van Rompuy: We zullen wel zien wat 2014 brengt. CD&V zal alleszins niet meestappen in een verhaal waarbij de regeringsvorming afhankelijk wordt gemaakt van de invoering van jullie versie van het confederalisme, dus van het separatisme.
Weyts: Maar CD&V zal wel opnieuw meedoen aan een federale regering zonder Vlaamse meerderheid? Is het dat? Gaan jullie er ons er opnieuw afrijden?
Van Rompuy: Gaat N-VA dan echt opnieuw weigeren mee te onderhandelen over een federale regering? Ja? Dan is de kans groot dat wij jullie er inderdaad opnieuw moeten afrijden. En het is goed om in deze periode van Vlaamse voorjaarsklassiekers uit te leggen wat er afrijden betekent. Tussen 2004 en 2011 reden we samen een koers en zaten we samen in de kopgroep. De eindstreep naderde, en we zagen dat we konden ‘winnen’: we kregen eindelijk de kans om B-H-V te splitsen. Maar ineens zagen we dat een van onze vluchtgezellen niet alleen zelf geen meter meer op kop reed, maar voortdurend zijn best deed de ontsnapping te saboteren en de vlucht teniet te doen. Dus zeiden we op een bepaald moment inderdaad: ‘Nu demarreren! Nu proberen aan te komen zonder die wieltjeszuiger die anderen laat werken in de hoop dat onze vlucht níét slaagt om dan op de koop toe zelf met de bloemen te gaan lopen.’ (fier) En dat is ons gelukt.
Ge peist gij toch niet dat wij naïef zijn? Wat gijlie wilt, is in 2014 een meerderheid halen in het Vlaams Parlement. Vandaar dat Bourgeois zo kickte op die veertig procent: dan hebben jullie die meerderheid vast. Dan gaan jullie eenzijdig het confederalisme op tafel leggen. N-VA wil de Endlösung van de Belgische staat.
Weyts: Eric, let alsjeblieft op je woorden.
Van Rompuy: De Wever had het toch over évaporer? Ik geef het u op een briefje: jullie hopen in 2014 in een Antwerps scenario terecht te komen, waar er toch een of andere partij gevonden wordt die u over vijftig procent helpt tillen.
De vraag is dus: welke CD&V’er speelt straks voor Marc Van Peel?
Weyts: (grijnst).
Van Rompuy: (onverstoorbaar) De bevolking moet weten voor welk scenario het land staat. Wat de N-VA wil, is sociaaleconomisch een drama. Voor ‘onze’ staatshervorming hebben we al vijfhonderd dagen moeten onderhandelen. Het confederalisme zoals N-VA dat wil, krijgen jullie in geen duizend dagen onderhandeld. Jullie gaan er trouwens ook geen Vlaamse partners voor vinden: zeker CD&V en SP.A niet, en wellicht ook niet Open VLD. Dat wordt dus totale chaos. De fiscale wetgeving wordt voor elke ondernemer compleet onduidelijk, want die gaat ineens naar de deelstaten. De pensioenkassen moeten worden gescheiden. De financiële markten zullen ons vragen: ‘En wat gebeurt er met de schuld’? En dan verwijten ze mij xdat Van Rompuy angst zaait door te spreken over Griekse toestanden. Met het confederalisme staan we voor zo’n scenario.
Weyts: Komaan. U doet alsof u met die zesde staatshervorming echt het land vooruitgeholpen hebt. De cijfers die u opsomde, klonken wel indrukwekkend, maar ze zijn het niet. Uw fiscale autonomie komt neer op wat meer opcentiemen. De Vlaamse regering krijgt nog altijd niet meer armslag dan het eerste het beste schepencollege. Alsof Vlaanderen niet ambitieuzer mag zijn dan Ranzegem. U hebt het zelf al over een zevende staatshervorming. Dat is toch erkennen dat uw zesde staatshervorming geen Big Bang is? Wordt die zevende dan The Biggest Bang? De Oerknal? Geef toch gewoon toe dat dit een bric-à-brac-hervorming is. Dat dit land blijft aanmodderen, met de hoogste staatsschuld ter wereld, de hoogste fiscale druk en de hoogste overheidsuitgaven, die trouwens nog altijd aan het toenemen zijn. Het zal dus in 2014 wel móéten gaan over confederalisme.
Aan dit gesprek te horen, is een toenadering tussen de twee gewezen kartelpartners nog niet aan de orde.
Weyts: (gelaten) Dit interview lijkt inderdaad op een extreme exponent van het debat zoals het in de Wetstraat gevoerd wordt. (WP)
Het volledige interview met Eric Van Rompuy en Ben Weyts vindt u deze week in Knack.
23Mar13
ERIC VAN ROMPUY IN BELANG VAN LIMBURG en GAZET VAN ANTWERPEN :
” N-VA BEDREIGT WELVAART”
Hij zit al dertig jaar in het parlement, maar voor een spat rustige vastheid moet je niet bij hem zijn.
Als ervaren CD&Vsoldaat strijdt Eric Van Rompuy heftiger dan ooit in de voorste loopgraven tegen N-VA.
Eric Van Rompuy,
het ‘Kampfschwein’ van CD&V
“Met de plannen van N-VA verzeil je snel in Griekse toestanden.”
“Het succes van Herman is ook het mijne. Hij heeft enkele overwinningen aan mij te danken.”
Er was een tijd dat de volledige CD&V braafjes in het wiel van Bart De Wever bleef zitten.
Tegenwoordig bijten de christendemocraten liever zijn banden plat. Nietwaar, Eric Van Rompuy? “N-VA zet de mensen op een dwaalspoor. Ik wil ik die partij ontmaskeren, want ze zet de toekomst van alle Belgen op het spel. Het politiek klimaat is verschrikkelijk”, fulmineert hij.
Een interview in De Standaard waarin Vlaams minister Geert Bourgeois verklaarde dat N-VA in 2014 voor “totale autonomie” gaat, was deze week koren op de molen van de verzamelde politieke tegenstand. “De maskers vallen af”, klonk het overal. Eric Van Rompuy ontbond in het Vlaams Parlement zijn duivels en noemde Bourgeois schertsend ‘het nieuwe staatshoofd’. Bij aanvang van het interview ploft Van Rompuy een map op tafel met krantenartikels en interviews van N-VA-kopstukken.
Hij zal er herhaaldelijk uit citeren. De man die als CVP-jongerenvoorzitter in 1979 de eerste regering van Wilfried Martens deed vallen, neemt zijn nieuwe missie duidelijk ernstig.
Waarom heeft u er uw doel van gemaakt de N-VA te ontmaskeren?
Eric Van Rompuy: Omdat die partij de mensen op een dwaalspoor zet. Ze doet alsof je alles wat er in België de laatste vijftig jaar is opgebouwd, zomaar met één pennentrek kunt uitvegen.
Bourgeois zei in het beruchte interview dat hij niet meer gelooft in een staatshervorming via normale onderhandelingen. Hij wil slotonderhandelingen.
EVR: De grote avond. Het gaat hier om de Endlösung van de Belgische staat. Alles moet naar de deelstaten. Bourgeois wil minister-president worden van een Vlaamse regering die álle bevoegdheden opeist. Wat overblijft van België is een lege huls. En, zeggen ze, er komt geen federale regering, zonder die totale autonomie.
Dat wil dus zeggen dat je dáár eerst over moet onderhandelen. Dan begin je aan een avontuur waarvan niemand het einde kent, middenin de zwaarste economische crisis van de laatste vijftig jaar. De gevolgen zullen enorm zijn, want ondertussen ontstaat er grote onzekerheid over de toekomst van het land, zeker op de financiële markten. N-VA wil de splitsing van de sociale zekerheid, de pensioenen, alle belastingen, de staatsschuld. Dan hangen er voor 370 miljard euro Belgische staatsobligaties in de lucht waarvan niemand weet wie ze gaat terugbetalen. Je komt terecht in een chaosperiode waarin het onduidelijk wordt wie de belastingen gaat innen, wie de uitkeringen betaalt, wie moet opdraaien voor welke pensioenen. Door die onzekerheid zullen bedrijven hier niet meer willen investeren.
Je belandt al gauw in Griekse toestanden.
EVR: De plannen van N-VA zijn van een onnoemelijke lichtzinnigheid. Ze zijn een bedreiging voor de welvaart en toekomst van alle Belgen. 0 0 Maar als ze 40 procent halen, zult u moeten volgen, zegt Bourgeois.
Dat stoort me ook, die arrogantie! Bourgeois zegt dat de Franstaligen maar moeten plooien, als N-VA incontournable wordt. Alsof ze daar niet het recht hebben op een andere opvatting. En de andere Vlaamse partijen moeten ook maar volgen.
Zo werkt dat toch niet in een democratie?
EVR:Al sinds het begin van mijn carrière zet ik mij in voor meer Vlaamse autonomie. Veertig jaar geleden had de Vlaamse regering een budget van 40 miljard frank, straks is dat 40 miljard euro. Dat is een enorme vooruitgang, die er gekomen is via moeizame politieke akkoorden. Ik ben daar trots op. Maar N-VA zegt dat alles waar wij de voorbije decennia voor hebben gevochten niks voorstelt.
Dan mag ik mij toch verdedigen? Welk gevoel overheerst in uw strijd tegen N-VA?
Angst? Haat?
EVR: Geen haat. Dat past niet bij mij. Ik heb altijd goede relaties gehad met mijn tegenstanders. Maar ik ben een Kampfschwein, zoals Marc Wilmots. 0 0 Kris Peeters vergelijkt de staatshervorming met bouwen. “We zijn de zesde verdieping nog aan het zetten, dan moet je niet al aan de zevende beginnen”, zegt hij. Maar het duurt wel heel lang voor het gebouw er staat. N-VA wil het in één klap afwerken.
Wat is daar mis mee?
EVR: N-VA maakt geen steigers! Zij gooien het gebouw gewoon plat om dan iets nieuws op te bouwen.
Maar dat gaat niet zomaar. Hoe ga je de pensioenkassen uit elkaar trekken? Hoe ga je de staatschuld verdelen? Hoe ga je alle belastingen overhevelen?
Dat duurt járen. De waarheid is dat we stap voor stap, etage per etage verder moeten bouwen. Dat is geen sexy verhaal, hè?
Jamaar, we zitten toch niet in de politiek om de mensen wat wijs te maken? Beleid ís nu eenmaal ingewikkeld. U wil na 2014 de Senaat laten nadenken over verdere stappen. Wordt dat de zoveelste praatbarak die niks oplevert?
We moeten die zevende staatshervorming serieus voorbereiden. Dat vraagt tijd, maar intussen kan er wel verder worden bestuurd en maken we de financiële markten niet ongerust. We hebben geen lessen in snelheid te krijgen van N-VA. Ze hebben nog nooit voor een millimeter Vlaamse autonomie gezorgd.
Heeft u zelf ook niet de indruk gewekt dat het sneller kon, toen u in 2007 pleitte voor een Big Bang?
EVR: Ik heb nooit gezegd dat die Big Bang gelijk stond aan een ontploffing van België. Het zwaartepunt moest naar de deelstaten. Dat is gebeurd, met de overheveling van het gezinsbeleid, arbeidsmarktbeleid, gezondheidsbeleid, meer fiscale autonomie. Men onderschat de omvang van deze staatshervorming.
Dat gaat over 10 miljard euro méér bevoegdheden voor Vlaanderen. Daarbovenop hebben we BHV gesplitst zonder daar een prijs voor te betalen. En de zak geld voor Brussel dan?
EVR: Dat is geen geld uit de Vlaamse zak voor de Franstaligen, hè. Brussel had sowieso geld nodig. Wij besturen daar al 25 jaar mee. Die stad moet enorm veel investeren in mobiliteit, nieuwe scholen, de strijd tegen armoede, migrantenwerkloosheid,. Het is evident dat daar middelen voor worden vrijgemaakt.
We kunnen onze hoofdstad, het hart van Europa, toch niet laten verloederen?
Bourgeois beweert nu dat wij ten tijde van het kartel CD&V/N-VA ook achter hun invulling van het confederalisme stonden. Dat is een leugen. Wij waren het absoluut niet eens over de splitsing van de sociale zekerheid, de belastingen en de staatschuld. Ik heb zelf nog een nota gemaakt over de financiering. Frieda Brepoels (Europees Parlementslid van N-VA, red.) zei: ‘Zo’n dik pak lees ik niet, voor ons moeten toch alle belastingen naar de deelstaten’. Dat is natuurlijk het simpelste. Ik zei: ‘Dat dik boek is voor u misschien te ingewikkeld, maar het is wel ons standpunt’. 0 0 Sommigen denken dat N-VA en CD&V zich nu tegenover elkaar aan het profileren zijn om er allebei beter van te worden en na 2014 met zijn tweeen de Vlaamse regering te vormen. (lacht) Ik geloof niet dat er veel cinema wordt gespeeld.
Wij zijn jarenlang tot het uiterste gegaan om onze communautaire beloftes waar te maken.
Dat heeft ons een héél zware prijs gekost. Het land werd er vier jaar voor gegijzeld. CD&V zakte van 30 naar 17 procent, omdat we de staatshervorming en de splitsing van BHV er niet door kregen.
In 2008, in volle bankencrisis, heeft N-VA ons een eerste keer laten vallen. Zonder de regering- Leterme zou ons banksysteem toen van de kaart geveegd zijn. In de zomer van 2011 hadden de financiële markten ons opnieuw in het vizier en steeg de rente op onze staatsobligaties naar recordhoogtes.
Weer ging N-VA aan de kant staan.
Wouter Beke had toen de moed om door te gaan.
We hebben Di Rupo gedwongen BHV te splitsen en de staat te hervormen, na alle nons van de voorgaande vier jaren. Wij hebben woord gehouden, N-VA niet. Daarom pik ik het niet dat zij dat nu allemaal afbranden. Ach, iedereen weet dat De Wever niet bereid is om een federaal compromis te maken. Hij wil gewoon zo sterk mogelijk staan om vanuit de Vlaamse regering de Belgische staat te bestoken. 0 0 Dat betekent dus dat Di Rupo II al in de steigers staat? Desnoods met de groenen erbij?
Tja, dit land moet bestuurd worden, hè. En soms moet dat met partijen die je minder graag ziet. De regering-Di Rupo kan beter, maar ze heeft toch al voor 18 miljard euro bespaard, én hervormingen doorgevoerd in de pensioenen, werkloosheid, migratiebeleid,. Wat die regering doet, is goed voor het land. Het drama is dat de mensen dat niet beseffen.
Ze worden verblind door de leugens van N-VA. En daar zijn de media mee schuldig aan.
Waarom ontmaskeren jullie N-VA niet? De altijd zo kritische pers zit overal met het vergrootglas bovenop, maar als het gaat over het einde van België, stelt niemand de vraag wat de gevolgen zijn van de plannen van N-VA. De Wever beweerde dat de nieuwe financieringswet Vlaanderen 2,3 miljard euro extra zou kosten. Hij verwees daarvoor naar een studie van professor André Decoster. Die zegt dat De Wever niet goed kan lezen of van slechte wil is. In de Vlaamse pers heb ik daar niks over gelezen.
Het politiek klimaat is verschrikkelijk. Er is een intellectuele boycot van mensen die met cijfers komen die de leugens van N-VA tegenspreken. Die partij polariseert heel Vlaanderen en wakkert de onverdraagzaamheid aan. Ze deelt de samenleving op in goeden en slechten. Al wie tegen hen in durft te gaan, is een verrader en een collaborateur.
collaborateur.
Bij N-VA denken ze dat ik word gedreven door frustratie omdat ik geen parlementsvoorzitter ben geworden. De Wever vindt dat ik Rennies nodig heb. Dat schijnt een product te zijn tegen maagzuur. Wie mij kent, weet dat ik nooit bitter ben geweest. We zijn in het stadium gekomen dat iemand die iets zegt, meteen persoonlijk wordt aangepakt. De Wever spreekt altijd namens de Vlaamse grondstroom. Daarom noem ik hem een demagoog. De mensen zitten toch niet te wachten op een scenario waarin N-VA in het Vlaams Parlement de onafhankelijkheid uitroept?
Eind mei zit u dertig jaar in het parlement. Wat is het hoogtepunt in uw carrière?
EVR: Dat ik dit al zo lang kan en mag doen. De gemiddelde parlementaire carrière duurt nog 7,5 jaar. Ik ben minister geweest, fractieleider,. Ik ben nooit de absolute top geweest in de partij, veeleer subtop, maar ik heb de toppolitiek vanuit de voorste loge mogen meemaken. Mijn periode als jongerenvoorzitter was de mooiste. Dat paste het best bij mijn karakter. We hebben toen de regering Martens I laten vallen, omdat we het niet eens waren met de eisen van het FDF en het sociaal-economisch beleid van die regering. Martens heeft me dat nooit vergeven. En nu ben ik misschien aan mijn laatste periode bezig, maar ik ben blij dat mijn stem nog altijd wordt gehoord. Anders zat u hier niet. Onlangs schreef een journalist: ‘Als Van Rompuy niet in het Vlaams Parlement zat, zouden we hem moeten uitvinden’. Dat doet me plezier.
Maar ik heb ook veel moeilijke momenten gekend. Wat was het dieptepunt?
EVR: De machteloosheid van de voorbije jaren, toen we vastzaten in die communautaire onderhandelingen.
Ik had zelf mijn nek uitgestoken door jaren met mijn geel ‘Splits BHV’-truitje rond te rijden.
Je hebt de kiezer zaken beloofd, je wil dat realiseren, maar je raakt geen millimeter vooruit. Toen zakte het politieke ijs onder mijn voeten weg. Ik heb in die periode vaak aan de Franstaligen gezegd dat ze beter op de Vlaamse eisen zouden ingaan, omdat de N-VA anders monsterachtig groot zou worden, waardoor elke oplossing onmogelijk wordt. Uiteindelijk zijn ze er op ingegaan, maar rijkelijk laat.
Steekt het niet dat u met zo’n lange carrière toch altijd in de schaduw van uw broer wordt geplaatst?
ERIC VR: Ik vind het een eer om in de schaduw van de eerste president van Europa te staan. Zijn succes is ook een bekroning van míjn carrière. Er zijn periodes geweest dat hij verkozen raakte door de borden die ik had gezet en doordat hij naast mij op de borden mocht staan. In het begin kende niemand hem. Maar ik heb niet het talent van Herman. Je mag broers niet met elkaar vergelijken. Roger en Erik De Vlaeminck hebben ook allebei een mooi palmares bij elkaar gefietst, de ene vooral op de weg, de andere in het veld. Roger heeft ooit Luik- Bastenaken-Luik gewonnen met de hulp van Erik.
Ze waren met zijn zessen vooruit. Erik reed op kop en sneed een bocht te scherp aan. Daardoor kwamen Eddy Merckx en Walter Godefroot bijna ten val en kon Roger ontsnappen. Achteraf zei hij dat hij nooit zou hebben gewonnen zonder dat manoeuvre van zijn broer. Wel, Herman heeft ook overwinningen aan mij te danken. En omgekeerd.
Gaat u zelf nog opkomen in 2014?
Dat weet ik nog niet. Paul McCartney zong destijds: When I get older, losing my hair, many years from now, will you still need me, will you still feed me, when I’m 64? Ik ben mijn haar aan het verliezen en word dit jaar 64. We zullen zien of de partij me nog nodig heeft. Ik ben bereid om er nog eens voor te gaan, maar ik wil eerst zien in welke context.
Kunt u zich een leven zonder politiek voorstellen?
EVR: Ik ga het moeilijker hebben dan Herman. Hij is meer schrijver en zal vaker gevraagd worden om te gaan spreken. Ik ben al bezig sinds mijn 28ste.
Als ik stop, zal het een ander leven zijn. Maar ik probeer zo weinig mogelijk aan een afscheid te denken.
© 2013 Concentra
23Mar13
ERIC IN ACTIE IN HET VLAAMS PARLEMENT
Op Youtube vindt u Eric Van Rompuy in zijn tussenkomst over de uitspraken van Geert Bourgeois
http://www.youtube.com/watch?v=G-XAe1UprAY
Uitspraken Bourgeois: terwijl Lieten moet blussen, pookt Van Rompuy vuur op
BRUSSEL 20/03 (BELGA) = De uitspraken van Vlaams viceminister-president
Geert Bourgeois over de volledige autonomie voor Vlaanderen hebben in het
Vlaams Parlement tot een gespannen debat geleid. De pogingen van Ingrid
Lieten om namens de Vlaamse regering het brandje snel te blussen, werden wat
gedwarsboomd door enkele scherpe uitspraken van CD&V-parlementslid Eric Van
Rompuy.
Maar terwijl Lieten het brandje probeerde te blussen, pookten sommige leden
uit de meerderheid, met name CD&V’er Eric Van Rompuy, het vuur verder op.
Vooral dat Bourgeois zegt dat hij niet meer gelooft in een onderhandelde
staatshervorming, ligt Van Rompuy zwaar op de maag. “De N-VA wil gewoon niet
meer onderhandelen, ze gaan hun standpunt opleggen. De N-VA wil de Vlaamse
onafhankelijkheid uitroepen en de Belgische Staat opheffen. Minister
Bourgeois zegt eigenlijk dat de structuren en de bevoegdheden die Vlaanderen
heeft, tot niets hebben gediend. Eigenlijk zegt u daarmee dat u de
democratische manier waarop dit land bestuurd wordt, wil opheffen”.
De tussenkomsten van Van Rompuy legden ook het verschil in visie op
staatshervorming tussen CD&V en N-VA bloot. “CD&V is voor een evolutief
federalisme. Er kunnen natuurlijk nog bevoegdheden overkomen, maar wij gaan
niet in een verhaal stappen van een totale splitsing”, aldus Van Rompuy.
“Wij willen de gewone Vlaming waarschuwen dat, indien men alle bevoegdheden
naar Vlaanderen haalt, separatisme dus, er gevolgen zijn voor de werklozen,
de gepensioneerden, de spaarders en de ondernemingen. Het zal ons jaren
gijzelen in een klimaat van economische en financiële onzekerheid, met grote
gevolgen voor de welvaart”.
BEKIJK OOK MIJN TUSSENKOMSTEN HET DEBAT IN VILLA POLITICA (druk op de onderstaande
balken)
http://WWW.DEREDACTIE.BE/permalink/2.27451?video=1.1580237
http://www.deredactie.be/permalink/2.27449?video=1.15801590
http://www.deredactie.be/permalink/2.27449?video=1.1580291
- 1 / 28 - volgende pagina