Wie heeft de sleutel?
06Feb11
Reactie van Eric Van Rompuy op verklaringen van Maingain : FDF maakt onderhandelingen onmogelijk
druk hierop om mijn reactie te bekijken en beluisteren http://www.standaard.be/video/videoplayer.aspx?videoid=14938351
Zondag nam ik ook opnieuw deel aan een debat in Mise au Point. Iedereen is sceptisch over de slaagkansen van Reynders maar niemand wilde in het debat zijn missie kansloos noemen.
Zelf verdedigde ik de stelling dat zonder een herstel in het vertrouwen tussen De Wever en Di Rupo een groot communautair akkoord geen kans maakt. Ook zei ik dat bij nieuwe onderhandelingen de tellers niet opnieuw op nul mag worden gezet ( “pas mettre les compteurs à zero”) maar moet worden verder gewerkt op basis van de nota’s van Di Rupo, De Wever en Vandelanotte waarin een flinke weg is afgelegd voor het oplossen van problemen als BHV, de bevoegdheidsoverdrachten en de financieringswet. De debatten heropenen op basis van het (mythische) artikel 35 zal niets oplossen . Bij de vraag ”wat willen we nog samen doen?” komt onmiddellijk het debat naar boven over welke onderdelen van de sociale zekerheid nationaal moeten blijven en wie staat in voor de financiering ervan? Vlamingen en Franstaligen zullen hier weer tegenover elkaar staan en er kan een nieuwe rondje staatshervorming beginnen.
Ik verdedigde ook de stelling tegenover Charles Picqué dat er geen sprake kan van zijn om taalgemengde lijsten in te voeren voor de verkiezingen van het Brussels Gewest en dat de bevoegdheid voor de kinderbijslagen en gezondheidszorgen in het Brussels Gewest naar de gemeenschappen moet gaan of bij afwezigheid van consensus hierover de bevoegdheid voor de inwoners van Brussel best federaal blijft zodat niemand moet kiezen voor een subnationaliteit. In geen geval kan de band worden doorgeknipt tussen Vlaanderen en Brussel. De franstaligen denken meer en meer in termen van Wallo-Brux en beschouwen Brussel als een Franstalige stad waar zij willen afgeraken van de grondwettelijke waarborgen die de Vlamingen hebben in de constructie van het Brussels Gewest.
In geen geval kan er in Brussel sprake zijn van een regionalisering van gemeenschapsbevoegdheden tenzij er pistes worden gevonden via de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (BI-Com) maar ook hier stellen zich problemen voor de garanties voor Vlaams co-beheer.
Wat de uitbreiding van Brussel en BHV betreft bleven de franstaligen bijzonder voorzichtig en weten zij dat op deze pedaal wordt geduwd de missie Reynders ten dode is opgeschreven.
In de wandelgangen na de uitzending dwaalde het spook van de nieuwe verkiezingen rond: niemand wil ze maar hoe kunnen ze nog vermeden worden?
Gisterenavond ging ik in Le Cirque Royal de Bruxelles kijken naar “Sois Belge et tais-toi!” van André et Baudouin Remy. Schitterend. De manier waarop de acteurs Di Rupo, Milquet, De Wever, Leterme, Herman Van Rompuy imiteren is grandioos. Helaas komt het theater steeds dichter bij de realiteit.
Ik heb bewust enkele weken op dit Dagboek geen kommentaar geschreven omdat ik (zoals zovelen) last had een Wetstraat-depressie en de onderhandelaars -zowel van Vlaamse als Franstalige kant- manifest kansen hebben laten liggen om eindelijk te besluiten en een evenwichtig compromis te verdedigen.
De politieke wereld weet dat het zo niet verder kan maar wie heeft de sleutel om het slot van de verroeste Belgische deur te openen? Dit weekend heeft mij niet optimistischer gestemd.