Tussenkomsten in Vlaams Parlement
25Feb10
In het Vlaams Parlement kwam ik deze week tussen tijdens de vragen over het inschrijvingsbeleid van de nederlandstalige scholen in Brussel en de treinramp in Buizingen.
De heer Eric Van Rompuy:
40 jaar terug zei de toenmalige socialistische burgemeester van Antwerpen Lode Craeybeckx : “Vlaanderen laat Brussel niet los!” Dat was de tijd van de ‘liberté du père de famille’. Hierdoor zijn vele Nederlandstalige kinderen in het Franstalige onderwijs terechtgekomen en verfanst. Nu zitten we in een andere historische situatie. Het Nederlandstalig onderwijs bloeit meer dan ooit maar Vlaamse ouders in Brussel kunnen hun kinderen niet meer naar een Nederlandstalige school sturen. Als we de cijfers mogen geloven, verkeert er een duizendtal ouders in dat geval.
Dat is een belangrijk moment. Het is in Brussel natuurlijk de bedoeling niet alleen om onderwijs te geven maar ook om onderwijs te geven in onze taal. De mensen die naar ons onderwijs komen, moeten ook in die taal worden onderricht. Daarvoor hebben we de gemeenschapsvorming in het onderwijs en de Nederlandstalige taal-en cultuur. De bedoeling is toch dat we als Vlamingen in Brussel aanwezig blijven en dat onze eigen kinderen daar naar school kunnen gaan in onze taal.
Ik ben lid van een schoolraad van een Brusselse school in Sint-Pieters-Woluwe. Ik hoor van sommige collega’s van VLD en Groen dat het geen probleem zou geven als 70 tot 80 percent van de ouders niet Nederlandstalig zijn. Dat is niet juist. De heer Vandenbroucke, hier aanwezig, heeft het meermaals gezegd. En hij had het niet alleen over onderwijs maar ook over werk: taal is essentieel, ook in een opvoedingsproject. Als in een school 70 tot 80 percent niet-Nederlandstalig is, dan vormt dat een probleem, niet alleen voor de leerlingen maar ook voor de leerkrachten. Ik woon in een randgemeente, waar ik vaststel dat die problematiek zich in een aantal lagere scholen voordoet.
Ik vind het een belangrijke problematiek. Capaciteitsuitbreiding is een andere discussie. Ik steun de xcollega Delva daarin. Maar dat is een ander debat. Maar nu, minister, moeten wij een oplossing vinden voor die aanmeldings- en inschrijvingspolitiek. Wij kunnen in Vlaanderen niet verantwoorden dat wij zwaar investeren voor een onderwijs in Brussel waar uiteindelijk onze taal niet meer de onderwijstaal zal zijn. Want zo gebeurt het. Ik zie de twee dames van VLD en Groen daar vooraan het hoofd schudden, zij lijken te zeggen dat taal geen element is van de kwaliteit van het onderwijs. Wel, ik denk dat u niet goed weet wat er zich op dit ogenblik in heel wat Brusselse scholen afspeelt. Ga eens naar Evere of Molenbeek.
Voorzitter, ik vind dit een belangrijk debat over onze aanwezigheid in Brussel en over taal als instrument van opvoeding. Ik steun de vraag van de heer Delva volledig. Maar ik vraag ook aan u, minister Pascale Smet, dat u er iets aan doet want deze problematiek wordt becht problematisch op het terrein als de toestand niet verbetert.
De heer Eric Van Rompuy over de treinramp in Halle en de verklaring hierover door de Minister-president: “een zwarte dag voor Vlaanderen”.
Mijnheer Van Eyken, met deze actuele vraag insinueert u eigenlijk dat de minister-president Peeters door te stellen dat het ongeluk in Vlaanderen heeft plaatsgevonden niet solidair zou zijn met de Franstalige slachtoffers . U bekijkt alles vanuit een communautaire invalshoek. U probeert een dramatische situatie om partijpolitieke redenen te exploiteren. U bent een FDF’er die allen erop uit is de Vlamingen te discrediteren.
Ik vind uw vraag aan de minister-president zeer persoonlijk en pijnlijk. U wekt de indruk dat hij niet solidair zou zijn met alle slachtoffers. Ik betreur dat u deze actuele vraag op deze manier in het Vlaams Parlement hebt gesteld. (Applaus bij CD&V, de N-VA, het Vlaams Belang en LDD)