Tourgevoel
17Jul11
Voor het eerst sinds 30 jaar won een Belg een zware bergrit in de Tour de France. Het was geleden van 30 juni 1981 toen Lucien Van Impe Hinault klopte in Saint-Lary-Soulan. Jelle Vanendert gaf mij voor het eerst sinds jaren terug een Tourgevoel. Ook de manier waarop Philippe Gilbert deze Tour met grote panache rijdt in die schitterende gele, groene en tricolore truien doet denken aan onze gloriejaren toen de Belgen de Tour beheersten.
Mijn generatie is nooit de magische Merckx-Van Impe jaren te boven gekomen. Wij kijken steeds naar de Tour vol heimwee naar deze mythische tijd. Het beeld van de omhelzing tussen Jelle en Philippe op de Plateau de Beille heeft mij terug verzoend met de Tour. Lucien Van Impe zei terecht: “het heeft de moeite geloond dertig jaar te wachten op een mogelijke opvolger; ik had nooit gedacht dat ik dit zou meemaken”. Lucien evenaren zal onmogelijk zijn (hij won de Tour in 1976 en liefst 6 maal de Bergprijs) maar een Belg aan de leiding zien fietsen op de kop in de Alpen en de Pyreneeën: dat doet deugd aan ons wielerhart.
De Belgen doen het dit jaar formidabel in de koers. Nick Nuyens (Ronde van Vlaanderen), Johan Van Summeren (Parijs-Roubaix), Philippe Gilbert (Luik-Bastenaken-Luik, Amstel Goldrace, Waalse Pijl), Jurgen Vandenbroeck (uitstekend in de Dauphiné), Jelle Vanendert in de Tour (vandaag in de bolletjestrui) : de renaissance van het Belgische wielrennen. Het wielrennen blijft in Vlaanderen nog steeds veruit de populairste sport en de Tour bepaalt bij velen nog steeds het levensritme in de eerste weken van de vakantie.
Over de Tour de Belgique in de Wetstraat zal ik dit weekend niet veel commentaar geven. De Wever heeft de Tour blijkbaar verlaten en bereidt zich voor op de Ronde van Vlaanderen en de Grote Scheldeprijs. Hij heeft er niets meer te winnen vermits hij de zware Tourcols niet aan kan of aan wil. Hij verkiest de (electoraal) lucratieve criteriums in Vlaanderen; of hij de Tour uitrijdt zal niets veranderen aan zijn startpremie.
Wouter Beke kan niet opgeven omdat zijn twee kopmannen nog steeds rondrijden in de gele trui (Yves in die van de tricolore regering en Kris in de zwart-gele regering). Opgeven in de Tour gebeurt enkel na een zware val, ziekte of uitputting. CD&V wil Parijs halen maar enkel als er perspectief is op een aantal ritoverwinningen en op één van de “dikke” truien.
Di Rupo heeft de klasse niet om de Tour te winnen en heeft met de andere ploegleiders al afspraken gemaakt om Beke zeker geen etappezeges of een “dikke” trui te gunnen. Hij heeft ook geen ploeg die de vrijbuiters in de Ronde onder controle kan houden. Beke staat voor een zware keuze.
We zouden de beeldspraak kunnen verder zetten maar de vraag blijft: wil iedereen wel eindigen op de Champs Elysées of stapt een deel van het peloton af omdat deze Tour te zwaar is en er toch geen eer mee te halen is?
En waar is het TOURgevoel?
Niet Elio of Bart kunnen ons dit bijbrengen wel Philippe en Jelle…