Bijna Halle Vilvoorde? Laatste Gordel?
07Sep10
We waren weer met 80.000 zondag op de Gordel. Het zijn de Gordelaars zelf die Carla Galle gisteren een antwoord hebben gegeven op haar uitspraak dat de dertigste editie mogelijks de laatste zou zijn. De Gordel leeft meer dan ooit!
Voor de dertigste keer was ik weer present. Wie er in 1981 voor het eerst bij was toen de Gordel met enkele honderden van start ging rondom de kerk van Sint-Genesius-Rode kon niet vermoeden dat dit evenement 30 jaar later zou uitgroeien tot de grootste sportieve happening in Vlaanderen. Voor de inwoners van de Rand en ver daarbuiten is de Gordel de “tofste” zondag van het jaar met naast fiets-en wandelplezier alle ingredriënten van een gezellige Vlaamse kermis. Na de inspanning volgt de ontspanning.
Toch ligt de politiek aan de basis van het Gordelgebeuren. Het Egmontpact van 1977 had een scherpe reactie teweeggebracht van de burgemeesters van de Vlaamse Rand en een vraag naar actie en mobilisering voor het behoud van het Nederlandstalig karakter van de Vlaamse rand. In ruil voor de splitsing van BHV wilde het Egmontpakt als compensatie voor de franstaligen inschrijvingsrechten geven in de Zes faciliteitengemeenten maar ook daarbuiten in zgn. zeven Egmontgemeenten waaronder Dilbeek, Overijse en mijn geboortedorp Zaventem (Sint-Stevens-Woluwe). Het verklaart mijn aanwezigheid op de eerste Gordel en mijn strijd tegen het (uiteindelijk gesneuvelde) Egmontpakt als nationaal voorzitter van de CVP-Jongeren. Ook mijn broer Herman was als inwoner van Rode een Gordelaar van het eerste uur.
In de loop van de jaren negentig kwam de politieke boodschap voor het behoud van het Vlaams karakter steeds minder aan bod tot in 2004 de splitsing van BHV opnieuw op de politieke agenda kwam. Ik trok toen met de burgemeesters van Halle- Vilvoorde het inmiddels beroemde truitje aan: “BHV Splitsen NU”. Vanaf dan is het Gordelgebeuren helemaal geassocieërd met de splitsing van BHV. In de jaren 2004 tot vandaag moesten de Vlamingen machteloos toezien hoe de stemming van de splitsingsvoorstellen in het Parlement door de Franstaligen steeds opnieuw werd verdaagd. Ik verving het truitje “Splitsen NU “ door “ Ik hou van alle Zes” omdat vele Gordelaars niet begrepen waarom er niet onmiddellijk werd gestemd over de splitsing in het Parlement. Inmiddels is gebleken dat het nooit tot een stemming is kunnen komen en zelfs onwettige verkiezingen hebben plaatsgegrepen. Nu is iedereen het erover eens dat alleen een onderhandelde oplossing BHV kan splitsen.
Toen Wouter Beke mij twee weken terug vroeg om mee te onderhandelen over BHV en Brussel heb ik enkele uren de illusie gehad dat ik op 5 september op de dertigste Gordel het truitje “ Gesplitst” zou kunnen aantrekken. Nooit stonden we zo dicht bij een oplossing. Uit eerste gesprekken bleek dat de Franstaligen van de PS bij monde van Phillippe Moureaux niet langer een uitbreiding van Brussel met de Zes vroegen, geen “corridor”, ook geen inschrijvingsrechten in de Vlaamse gemeenten buiten de Zes (zoals Zaventem, Dilbeek en Overijse), de voogdij van de Vlaamse regering over de faciliteitengemeenten erkenden en geen inmenging vroegen van de Franse Gemmenschap in de Zes. Zelfs over de omzendbrief Peeters zou een compromis mogelijk zijn op voorwaarde dat de Franstaligen maar om de 3 of 6 jaar een aanvraag moesten doen om hun administratieve stukken in het Frans te krijgen ( nu moet dit elke keer opnieuw worden aangevraagd). De omzendbrief Peeters zou worden verankerd in een federale wet waardoor de niet-benoemde burgemeesters uit de faciliteitengemeenten niet anders zouden kunnen dan deze te respecteren zoniet kunnen ze nooit benoemd worden.
Toen de PS evenwel vroeg om in eenzelfde wetsontwerp naast de splitsing van BHV ook onmiddellijk 500 miljoen euro bijkomende middelen voor Brussel op te nemen op een structurele basis en buiten de financieringswet en de CD&V- N-VA dit weigerden, trok Moureaux al zijn openingen naar een splitsing van BHV terug in. Hij eindigde de vergadering met de woorden: “retour à la case départ”.
Na het afspringen van de preformatie Di Rupo staat de teller voor de franstaligen inzake BHV opnieuw op nul. Laurette Onkelinx gelooft niet meer in onderhandelde oplossingen met de Vlamingen en Demotte spreekt van Wallo-Brux. De splitsing van BHV en het groot communautair akkoord zijn verder weg dan ooit.
Carla Galle droomde van een feesteditie met een groot communautair akkoord met de splitsing van BHV als de kers op de taart. Het is weer niet gelukt. ”België zal nog eerder gesplitst geraken dan BHV” vertrouwde een trouwe Gordelaar mij toe; hij gaf mij rendez vous voor volgend jaar maar “ ik weet niet wat we dan zullen moeten vieren”.
Toch liet hij het niet aan zijn hart komen want de Gordel dat blijft de “tofste” zondag van het jaar. Dat was gisteren ook voor mij en de 80.000 Gordelaars niet anders ondanks de zoveelste politieke crisis. Gordelen dat moet je doen!
ERIC VAN ROMPUY
Vlaams parlementslid
Dit artikel verscheen als Opinie in De Standdaard op 6 september