Dramaqueen?
22Jan12
Als voorzitter van de Commissie Financiën heb ik nog eens al de documenten nagelezen die aan de basis liggen van het “mailincident” over de eindafrekening van de begroting 2009.
Op de bewuste Commissievergadering van 12 januari 2010 hadden Lode Vereeck een interpellatie en ikzelf een vraag om uitleg ingediend aan Minister Muyters over de eindafrekening 2009.
De mededeling van de Minister dat het begrotingstekort (negatief ESR-vorderingssaldo) uiteindelijk 200 miljoen euro (1,2 miljard i.p.v. 1 miljard) hoger lag dan vooropgesteld tijdens de bespreking van 16 december 2009 in het Vlaams Parlement en de onderbenuttiging 280 miljoen lager dan voorzien riep vragen op bij de Parlementsleden.
Ikzelf was gepikeerd op Muyters omdat deze in de media had verklaard dat de begroting 2009 op “drijfzand” was gebouwd en er “stuwmeren” in de Vlaamse begroting zaten die op het einde van het jaar voor meeruitgaven zorgden. Ik vond dit deloyaal t.a.v. de vorige Vlaamse Regering en sprak van een “afrekening” en gebrek aan “fair play”.
In zijn antwoord zei Muyters: “bij de derde begrotingscontrole 2009 werd de onderbenuttiging geraamd op 750 miljoen euro. In de loop van de maand december is het ambtelijk monitoringscomité meermaals bijeen geweest om de toestand van de uitvoering van de begroting te analyseren en te bewaken. In hun rapportering aan het ministerieël monitoringscomité was er GEEN indicatie te vinden voor de gerealiseerde afwijking ten opzichte van de geraamde onderbenuttiging.”
Finaal zei de Minister “hebben we een onderbenuttiging van 478 miljoen m.a.w. een verschil van 270 miljoen.”
Als we het rapport van het Monitoringscomité van 17 december 2009 nalezen spreken ze van een prognose van een verwacht tekort in een vork tussen 1,125 miljard en 1,060 miljard euro. Uiteindelijk bedroeg het tekort 1,2 miljard euro.
Maar het monitoringscomité waarschuwde : “zoals geweten, dient men de tussentijdse uitvoeringspercentages met grote voorzichtigheid te hanteren en kunnen ze NIET als dusdanig gehanteerd worden om de toestand op 31.12 uit af te leiden. Deze cijfers worden enkel ten titel van inlichting verstrekt.”
Als voorzitter van de Commissie komt het mij niet toe een eindoordeel te vellen over deze affaire maar het is duidelijk dat het monitoringscomité het zelf heeft over een PROGNOSE op basis van bepaalde hypotheses die achteraf kunnen worden bijgesteld. Dit gebeurt bijna jaarlijks, zelfs dit jaar waar er bij de eindafrekening een onverwacht overschot was van 97 miljoen euro in 2011.
Is hier sprake van het “voorliegen” van het Vlaams Parlement? Persoonlijk denk ik niet dat hier sprake is van kwade trouw maar heeft de oppositie misschien nieuwe elementen?
Wat ik wel betreur is de dramatisering die dit hele verhaal heeft meegekregen. Een wenende minister gesteund door zijn partijvoorzitter en vice-premier die zich beklaagt over het “ onrecht en de onmenselijkheid van de politiek”. Jongens toch, als je niet tegen kritiek kunt moet je aan deze stiel niet beginnen. En dan De Wever die de zaak weer politiek uitbuit om te stellen dat iedereen tegen N.VA is en zich ergert aan de “verruwing” van de politieke zeden. Mag ik even BDW citeren? De geldtransfers naar Wallonië zijn “ een infuus, zoals drugs voor junkies”. De Vlaamse partijvoorzitters van de meerderheid zijn “nuttige idioten” en ze verkondigen in het Parlement “zattemanspraat”. Di Rupo was “incompetent” en “perfide”. Moet ik het lijstje nog aanvullen met al degenen die hij “dom” heeft genoemd?
Maar De Wever komt er steeds opnieuw mee weg in de media. Na de discussies deze week over de Financieringswet ( “Vlaanderen verliest”), de hypothecaire kredieten, de mailincidenten van Muyters: the winner is ... Bart De Wever. Hij mag iedereen beledigen en de les lezen maar wee hij die aan de N.VA durft raken! CD&V poogt op beide niveaus loyaal te besturen maar moeten wij de N.VA’ers in Vlaanderen in bescherming blijven nemen terwijl De Wever er alles aan doet om ons op federaal niveau onderuit te halen?
In alle geval maken de traantjes van Muyters op mij weinig indruk. Integendeel. “Politics is rough work” zei Gaston Eyskens ooit. En na Bert Anciaux kunnen we de “dramaqueen” missen in de Vlaamse politiek.
In de Commissie zal hij zich moeten verantwoorden op basis van cijfers en documenten. Een goed minister moet nooit bang zijn van het Parlement als hij recht in zijn schoenen staat. En hij heeft hiervoor de steun niet nodig van zijn partijvoorzitter. Dat is veeleer een bewijs van zwakte. Muyters heeft deze week de kans om in het VP te bewijzen dat er “met een bazooka wordt geschoten naar een mug”.
Ik kijk uit naar dit debat. Wie zei er ook weer dat het Vlaams Parlement een saaie bedoening is?