Courage
16Feb11
Morgen wordt het wereldrecord Regeringsloosheid verbeterd. De lezers van deze blog hebben het al gemerkt: mijn kommentaren worden alsmaar schaarser. Wat valt er nog nieuws te vertellen?
De twee “grote” tenoren De Wever en Di Rupo hebben na 250 dagen nul (zero, zero, zero, zero, zero…cfr Contador) op het rekwest. Nochtans blijft hun populariteit in hun landsgedeelte stijgen. Van verkiezingen hoeven ze blijkbaar niet bang te zijn.
Intussen waakt de Regering in lopende zaken o.l.v. Leterme op onze begrotingstoestand en onze competitiviteit en is de aanval van de financiële markten op Belgisch staatspapier (voorlopig) afgeslagen. De Eerste Minister verklaart dat “alles onder controle” is en krijgt hiervoor zelfs lof van De Wever die vorig jaar tijdens de verkiezingscampagne de Regering Leterme een ” budgettaire en economische catastrofe” noemde. De state of urgency verdwijnt en er treedt een gewenning op van de Regeringsloosheid.
Niemand verwacht iets van Reynders maar hij mag gerust nog enkele weken rondjes draaien. Geen probleem: tijd brengt misschien raad…
De Wetstraat verkeert in depressie en niemand weet nog waar het naartoe gaat. Op 5 oktober jl. zei ik al dat België in coma lag en vandaag moeten we allen vaststellen dat de vele reanimatiepogingen tot niets hebben geleid.
Merkwaardig is dat volgens de jongste opiniepeilingen CD&V (met een terugval naar 12%) door de Vlaamse kiezer wordt aangewezen als de grote schuldige. Mijn broer zei ooit als voorzitter van de CVP (in de tijd toen we de grootste partij waren en na 40 jaar machtsdeelname): ” ook als het regent is het de schuld van de CVP”. Vandaag doen de Europese President, de Eerste Minister in lopende zaken en de Vlaamse minister president er alles aan om de welvaart van dit land te vrijwaren ondanks de 250 dagen onderhandelingen over de vorming van een nieuwe federale Regering. Wouter Beke poogt midden de pirouettes van De Wever en Di Rupo een consequente koers te varen maar de malaise wordt opnieuw in de schoenen van CD&V geschoven. We zouden zelfs opnieuw aan zet moeten komen om de toestand te deblokkeren!
Zolang N.VA en PS niet aangeven of voor zichzelf niet hebben uitgemaakt waar voor hen de lat ligt voor een communautair akkoord over de zesde staatshervorming zijn alle bemiddelingspogingen zinloos en tijdverlies.
In tegenstelling tot hun publiek imago zijn Di Rupo en De Wever politieke twijfelaars die steeds opnieuw aarzelen of bang zijn om knopen door te hakken en het finale ja-woord uit te spreken. Als peilingen hun houding niet sanctioneren maar integendeel bevestigen en versterken, waarom zouden ze dan “toegeven”? Alle elementen voor een verdedigbaar akkoord liggen op tafel, wij hebben alleen nood aan twee politieke beesten die zich durven “smijten”.
Misschien ben ik weer te pessimist en slaat de politieke depressie weer toe maar ik hoor steeds meer dat ik niet alleen ben. Di Rupo en De Wever zouden zich eens enkele dagen moet terugtrekken en het boek van John Kennedy lezen over leiderschap in de politiek. De essentie daarvan is : een visie hebben en de moed (“courage”) om beslissingen te nemen. Ik ben dit Romeins theater en de Italiaanse operettes meer dan beu. Hopelijk wordt de viering van het wereldrecord morgen in Gent geen vast onderdeel van de Gentse Feesten.