Comeback
12Jul07
Dit artikel verscheen eerder op ‘be free’
CD&V-N-VA veruit de sterkste formatie in het Parlement en Herman Van Rompuy de nieuwe Kamervoorzitter: wie had dit 4 jaar terug kunnen voorspellen?
Ik had speciaal Heidi meegenomen naar de Kamer om dit heugelijke moment mee te maken. Een Van Rompuy “au perchoir”(op de voorzitterstoel in de Kamer): een unieke belevenis voor onze familie. Samen zitten we bijna 45 jaar in het Parlement. De verkiezing van Herman is wellicht maar tijdelijk maar zijn aanstelling bevestigt de terugkeer van CD&V in het centrum van het politieke gebeuren. Persoonlijk realiseerde hij hiermee een zelden geziene politieke “comeback” na 8 jaar oppositie.
Ik heb mede aan zijn zijde gestreden ook in de moeilijke jaren toen nog weinigen geloofden in de toekomst van de christendemocratie en spottend werd gesproken over de “oude” boegbeelden van de CVP. Vandaag is het tij gekeerd en CD&V is “ back in town”. Herman leverde door zijn werk in de diepte hiertoe een belangrijke bijdrage en dat wordt vandaag geapprecieerd door zijn collega’s, de partijbasis en de kiezers. Het toont aan dat er ook in Vlaanderen nog plaats is voor dat type politicus .Velen die 4 jaar geleden glinsterden in de schijnwerpers van de oppervlakkige perceptie zijn al van het politieke toneel verdwenen. De media hebben ze met dezelfde intensiteit afgevoerd als ze hen hebben gemaakt. Herman is zichzelf gebleven; hij is blijven analyseren, schrijven en spreken en dat hebben ook de media - vooral de jongste tijd - opvallend weten te appreciëren. Ook bij hen is de tijdsgeest gekeerd.
Vaak hoor ik stellen dat politieke carrières van 20 jaar niet meer van deze tijd zijn. Een dertiger vertrouwde me zelfs toe dat hij besloten had te stoppen vóór zijn veertigste! Ook hier is een pendelbeweging aan de gang. Een parlement, een politieke partij of een regering heeft nood aan een collectief geheugen. Een synthese tussen “nova et vetera” zoals Herman het uitdrukte. Generaties moeten elkaar vinden en respecteren.
Ik weet niet of vele nieuwe parlementsleden de toespraak van Herman hebben geapprecieerd maar het viel mij op dat ze bijzonder aandachtig waren bij het citaat van John Buckham waar President Kennedy vaak naar verwees: “Public life is regarded as the crown of a carrier and to a young man it is the worthiest ambition. Politics is still the greatest and most honourable adventure”. Het politieke mandaat is een geweldig avontuur. Gaston Eyskens (ook een comeback politicus) zei ooit: “Politiek is een ruwe stiel”. Het politieke leven kent pieken maar nog meer diepe dalen.
Vandaag was het een mooi moment. Heidi gaf achteraf weinig commentaar. Ze vond het maar een vreemde bedoening in dat negentiende-eeuwse halfrond met haar nonkel Herman op die hoge stoel. Het politieke avontuur dat hieraan voorafging heb ik haar niet verteld. Ze zal dit later wel lezen in politieke memoires. Of die 12 juli 2007 in de Kamer haar zal bij blijven weet ik niet maar bij mij zal dat beeld van Herman die van zijn bank naar voren kwam, gegrift blijven in mijn geheugen.Hij stond symbool voor de grote comeback van mijn partij na de donkere jaren. “Nooit opgeven” zei ik aan Heidi bij het buitengaan” want in het leven zoals in de politiek en de sport moet je er blijven voor vechten. Eens keert het tij. En dan moet je er staan”.