À bon entendeur, salut!
07Mar10
Het was lang geleden maar donderdag dook RTBF opnieuw op in het Vlaams Parlement en werd ik als “flamingant pointu” geïnterviewd voor het journaal. Twee onderwerpen boeiden hen: de taalvereisten bij de verkoop van 11 sociale woningen door de gemeente Vilvoorde en de toepassing van het decreet “Wonen in eigen streek”.
Op 8 februari heeft de dienst RWO (Ruimtelijke Ordening,Woonbeleid en Onroerend Erfgoed) van het Vlaams Gewest de verkoop van 11 sociale flats door de huisvestingsmaatschappij InterVilvoordse aan de gemeente Vilvoorde vernietigd. Vilvoorde kent sinds 2006 een gemeentelijk reglement (nog opgesteld onder Burgemeester Dehaene en Schepen Hans Bonte) dat de kennis van het Nederlands één van de voorwaarden is om in aanmerking te komen voor de toewijzing van deze sociale flats. De gewestelijke inspectie vindt dat de taalvereiste verder gaat dan de Vlaams Wooncode voor sociale huurwoningen omdat Vilvoorde de kennis wil toetsen met een taaltest. De gemeente Vilvoorde ging in beroep tegen de beslissing van RWO bij Minister Freya Vandenbossche. In antwoord op mijn vraag in de Commissie Wonen in het VP zei Freya (zoals Kim rijper, krachtiger en vriendelijker bij haar terugkeer uit haar jongste zwangerschapsverlof) dat ze volgende week haar standpunt zou bekendmaken. Ik kijk ernaar uit want ook in Zaventem heb ik als schepen van RO en grondbeleid een reglement voor de verkoop van gemeentelijke kavels. De taaleis heeft in onze gemeente geen enkel probleem gesteld; alle 75 kopers (waarvan verschillende anderstaligen en allochtonen) van de verkavling Haerenheyde in Zaventem hebben er zonder probleem aan voldaan en nergens is een bezwaar geuit.Er zijn ook geen taaltests afgenomen. Alleen het UF van Vaneycken heeft een klacht ingediend bij de Europese Commissie maar daar is sinds mei 2007 niets meer over gehoord en de verkaveling is in volle uitvoering. Als minister Vandenbossche de 11 verkopen vernietigt zullen de Franstaligen dit aangrijpen om ons inburgeringsbeleid weer te kapittelen als discriminerend en racistisch. Ik heb er vertrouwen in dat Freya de juiste beslissing neemt en de inspanningen van de gemeentebesturen van Vilvoorde en Zaventem voor meer sociale integratie niet hypothekeert. We rekenen op Freya dat de verkopen kunnen doorgaan!
Inmiddels hebben we op de Zevende Dag van Minister Vandenbossche vernomen dat de verkopen in Vilvoorde mogen doorgaan maar dat Vilvoorde in de toekomst zijn reglement moet aanpassen en de aankoop van een sociale woning niet mag laten afhangen van een taalexamen. Het is aan Vilvoorde om hierover te oordelen maar ons reglement in Zaventem voorziet enkel een inspanningsverbintenis (” bereidheid om Nederlands te leren”) en geen resultaatsverbintenis (gemeten op basis van een taalexamen) zodat wij niets hoeven te wijzigen.
Ook het decreet Wonen in eigen streek staat onder druk. Het Vlaamse grond- en pandendecreet (2009) wil in 69 gemeenten in Vlaanderen (o.m. aan de kust, in de Noorderkempen en in 27 Vlaams-Brabantse gemeenten) - die te kampen hebben met de hoogste bouwgrondprijzen - bijzondere voorwaarden opleggen bij de verkoop van bepaalde gronden en woningen. De kopers moeten aantonen dat ze een voldoende band hebben met de gemeente. Het decreet Wonen in eigen streek is evenwel enkel van toepassing in zgn. nieuwe woonuitbreidingsgebieden; dit zijn nieuwe woonzones die enkel mogen aangesneden worden als de gemeente op basis van een woonbehoeftenstudie kan aantonen dat er nood is aan bijkomende woongelegenheid in de gemeente. Bedoeling van de invoering van de bijzondere voorwaarde “voldoende band met de gemeente” is om sociale verdringing tegen te gaan en de lokale inwoners de kans te bieden om te blijven wonen in eigen streek.
Bij het stemmen van het decreet Wonen in eigen streek is er echter een fout gebeurd in de libellering van het begrip woonuitbreidingsgebied. De memorie van toelichting heeft het over nieuw aan te snijden woonuitbreidingsgebieden terwijl de decreettekst het heeft over alle woonuitbreidingsgebieden ook de reeds gerealiseerde wog’s.
De provinciale beoordelingscommissies die moeten oordelen over de band met de gemeente hebben een ruime interpretatie gegeven aan het begrip woonuitbreidingsgebied en hierdoor een aantal aankopen vernietigd in bestaande wog’s.
In Le Soir maakten twee Brusselaars (één in Koksijde en één in Dilbeek) zich boos over discriminerende praktijken van “ La Flandre” omdat hun aankopen zijn vernietigd door de provinciale beoordelingscommissie maar het gaat in beide gevallen over een te ruime interpretatie van het begrip woonuitbreidingsgebied. Hun woningen situeren zich in reeds gerealiseerde wog’s en niet in nieuwe wog’s. Dinsdag heb ik hierover een vraag om uitleg in de Commissie RO en Wonen van het VP en ik hoop dat het Vlaamse Parlement het decreet terzake zal aanpassen. Aan de grond van het decreet zal tot grote woede van de Franstaligen niets worden gewijzigd. Bedoeling van ons decreet blijft de sociale verdringing tegen te gaan en jonge mensen de kans te bieden om te blijven wonen in eigen streek.
Telkens Vlaanderen tracht het Vlaams karakter van haar regio te vrijwaren door beschermende maatregelen zijn de Franstalige politici en media op het oorlogspad. Het belooft niets goeds voor BHV. Ze zien in de splitsing de voorbode van het einde van België en stellen eisen waar geen enkele Vlaamse partij mee kan instemmen.
Jean-Luc Dehaene werkt aan een onderhandelde oplossing maar ook ik weet als gekozene van de Vlaamse Rand niet welke richting het uitgaat en heb er met hem nog niet over gepraat. Wellicht is dit ook niet nodig want Dehaene kent als inwoner en jarenlang mandataris van BHV onze standpunten (en weet “hoe ver hij te ver kan gaan”) maar als er toch een compromis wordt bereikt zullen het de Vlaamse mandatarissen van de Rand zijn die als eerste in de vuurlinie zullen moeten staan om het “akkoord” te verdedigen.
Ik begon mijn politieke loopbaan als nationale Jongerenvoorzitter op het CVP-Jongerencongres in Blankenberge op 16 oktober 1977. In aanwezigheid van Eerste minister Tindemans en CVP-voorzitter Wilfried Martens keerde ik mij in mijn felle maidenspeech namens de CVP-Jongeren resoluut tegen het Egmontpakt en vooral tegen de inschrijvingsrechten voor de Franstaligen in de Vlaamse gemeenten rond Brussel. Ik hoop dat ik na dertig jaar Vlaamse strijd in de Rand niet opnieuw mijn toespraak van 1977 moet boven halen maar in september a.s. op de feesteditie van 30 jaar Gordel zonder schaamte mijn beroemd truitje opnieuw uit de kast kan halen.
Heel mijn politiek leven sta ik in de bres voor het Vlaams karakter van mijn streek. Dat zal in de volgende maanden niet veranderen. Ik ben bereid een onderhandelde oplossing te verdedigen voor de Vlaamse rand maar geen “verbrande”. A bon entendeur salut!