29Dec11
FOTO’S BHV MET WOUTER, HERMAN EN YVES
Eric Van Rompuy droeg voor het eerst zijn (inmiddels beroemde) truitje “SPLITS BRUSSEL HALLE VILVOORDE NU!!!” op de Gordel in september 2004.
In 2011 kwam er eindelijk een doorbraak door de standvastige houding van Wouter Beke. Eric schenkt hem dan ook met plezier zijn memorabel truitje als souvenier.
Eric reed de Gordel met het splitsingstruitje in gezelschap van 2 Eerste Ministers : in 2005 met Herman Van Rompuy en in 2006 met Yves Leterme.
2011 EINDELIJK GESPLITST!!!
27Dec11
Twee foto’s uit het archief van Eric Van Rompuy.
2011 zal in de annalen blijven mede doordat dit land na 37 jaar opnieuw geleid wordt door een Franstalige PS-premier.
Eric heeft hiervoor foto’s opgediepd met de PS-premiers Leburton en Di Rupo.
De eerste foto is Eric Van Rompuy als CVP-Jongerenvoorzitter in 1979 met PS-premier Edmond Leburton (1973-1974) op een receptie in Brussel toen Eric door het magazine “Pourquoi Pas?” uitgeroepen werd tot de meest beloftevolle politicus van het land in het jaar 1979…Eric had enkele dagen tevoren op 16 december 1979 de Regering Martens I (met het FDF) doen vallen op het CD&V-congres op de Heysel. Leburton (toen voorzitter van de Kamer) zei me toen dat ” ik het even ver ging brengen als Wilfried Martens (ook CVP-Jongerenvoorzitter in de jaren ‘60)”. De geschiedenis is anders verlopen!
De tweede foto is Eric Van Rompuy als Vlaams Parlementslid met PS-premier Elio Di Rupo (2011) op de publiekstribune van de Kamer van volksvertegenwoordigers tijdens de State of the Union van zijn broer Herman in 2009. Zij bidden samen voor de splitsing van BHV…Hun gebeden zijn verhoord!
21Dec11
In de Morgen verklaart Eric Van Rompuy dat de Vlaamse Regering 500 miljoen extra zal moeten besparen om in 2012 de begroting in evenwicht te houden.“Het is een mythe om te denken dat Vlaanderen geen budgettaire probelemn heeft. Het budgettair rimpeloze Vlaanderen is voorbij”.
In het Vlaams Parlement kwamen zijn stellingen ruimschoots aan bod.
Filip Dewinter: “De heer Van Rompuy stelt dat de Vlaamse Regering wellicht nog 500 miljoen euro extra zal moeten besparen. Ik lees wat collega Eric Van Rompuy vertelt: “De controle zal hoe dan ook moeten gebeuren. Bij die controle zal minister-president Peeters 400 tot 500 miljoen euro moeten besparen. Als we het evenwicht eind 2012 willen behouden, zullen we het regeerakkoord in vraag moeten stellen. Er zullen taboes sneuvelen. Ik heb dit nog nooit meegemaakt.” En Van Rompuy zit hier toch al een tijdje, langer dan ik, en dat wil wat zeggen. De heer Van Rompuy behoort intussen tot het meubilair van het parlement. (Gelach)
Dat bedoel ik niet negatief, integendeel. Hij zegt dat hij het nog nooit heeft meegemaakt. Als voorzitter van de commissie Begroting kan hij het weten. Hij zegt dat we niet anders kunnen.
De voorzitter:
De heer Van Rompuy heeft het woord.
De heer Eric Van Rompuy:
Als u het “meubilair” citeert, moet u het goed citeren. Ik zeg, mijnheer Dewinter, en daar kunt u het verslag van mevrouw Smaers en de verklaring van minister Muyters op nalezen, dat we volgend jaar voor een economische groei staan die veel lager ligt: 1,5 procent, 0,5 procent, wellicht 0 procent groei. Mechanisch is het zo dat 1 procent minder economische groei 300 miljoen euro minder inkomsten betekent. De Nationale Bank heeft het nu over 0,5 procent. Stel dat we van 1,6 procent naar 0 procent gaan, dat kunt u ook berekenen. Dat geeft 400 miljoen à 500 miljoen als we ook rekening houden met de pensioenbijdrage van 53 mijoen die we als Vlaamse overheid moet betalen bij de nieuwe staatshervorming.
Ook in de commissie hebben minister Muyters en de minister-president dat erkend. Het gaat inderdaad over 500 miljoen extra besparingen in februari bij de begrotingscontrole. Wie dat in de krant ziet staan, kan misschien gechoqueerd zijn. Maar wie het werk van de commissie volgt, weet dat. Wij beleven andere tijden: tijden van een economische recessie, en dat heeft budgettaire gevolgen.
Als voorzitter van de commissie vraag ik de Vlaamse Regering niet om elke dag opnieuw de cijfers aan te passen, maar wel dat ze een vervroegde begrotingscontrole doorvoert, in februari. Als daar 500 miljoen euro moet worden gevonden, zullen belangrijke ingrepen moeten worden doorgevoerd. Dat is geen oppositiepraat. Ik geef gewoon de discussie in het parlement weer. Ik geef gewoon de feitelijke situatie weer. Aldus sprak het meubilair.
De heer Eric Van Rompuy (laatste spreker voor 4 minuten om 23.10):
Voorzitter, minister, collega’s, we leven in onzekere tijden. Voor het parlement zal het in de volgende jaren een les zijn wat nu gebeurd is. De eurocrisis, de bankencrisis en de economische recessie maken dat wij in de volgende maanden nooit zullen weten wat er zes maanden later gebeurt. We zitten in totaal onzekere tijden. Een parlement moet dan ook rekening houden met vaste tijdstippen waarop ze een bepaalde keuze maakt om dat budget te maken met die hypothese.
Ik hoor nu fracties zeggen dat we over een virtuele begroting bezig zijn. U zult in februari diezelfde discussie hebben. Wat zijn de hypothesen? Is de eurocrisis voorbij? Hoe groot zal de omvang van de recessie zijn?
Het parlement moet leren rekening te houden met die onzekere tijden. Zo niet, verliest het debat een bepaalde dimensie. We discussiëren niet meer over 27 miljard euro uitgaven. We zijn eigenlijk bezig met wat er in februari zal gebeuren.
We leven in onzekere tijden. Wat nu gebeurt, heeft niets te maken met slecht bestuur maar met de economische en financiële omstandigheden.
De Vlaamse begroting bevindt zich ook in een storm. Het is niet langer zoals in de gouden tijden toen we overschotten hadden. Toenmalig minister Van Mechelen kon toen aan het eind 2007 nog zeggen dat er 800 miljoen euro overschot was. We hebben hier discussies meegemaakt over gratis bussen, kijk- en luistergeld, jobkorting, enzovoort. We zitten nu in andere tijden. We zitten met een begroting die volstaat met decretaal verankerde structurele uitgaven. Alles is decretaal vastgelegd in alle sectoren zoals onderwijs, welzijn, leefmilieu, innovatie enzovoort. Wij zitten in een periode waarin die structurele uitgaven worden geconfronteerd met dalende inkomsten. Dat maakt het beheer van die Vlaamse financiën anders dan een aantal jaren geleden.
Een aantal luxe-uitgaven zullen we moeten proberen schrappen. Ik heb vandaag ook het voorbeeld van De Lijn genoemd, met alle sympathie voor de sp.a-collega’s en voor minister Lieten. Het kan niet dat men 1 miljard euro aan De Lijn geeft met een kostendekkingsgraad van 15 procent. Dat heeft niets met ideologie of met partijpolitiek te maken, want de verantwoordelijke minister is van mijn partij. Wanneer we naar die 500 miljoen euro gaan zoeken, dan zal dat soort zaken in vraag gesteld moeten worden. De kaasschaafmethode heeft immers ook haar grenzen.
We moeten stoppen met te zeggen dat we de volgende jaren overschotten kunnen creëren en dat we nog een pak reserves tot stand kunnen brengen. We zullen heel tevreden zijn wanneer we een begroting in evenwicht kunnen houden.
Tijdens de begrotingscontrole zal niet het nieuwe beleid in vraag worden gesteld. Er is nieuw beleid voor 230 miljoen euro. Het is niet daar dat men het moet gaan zoeken. We moeten gaan zoeken in dat algemeen pakket van 27 miljard euro.
Het is hier al een paar keren naar voren gebracht. Volgend jaar of binnen anderhalf jaar zitten we in een totaal nieuwe begrotingscontext. Er is een overheveling van bevoegdheden ter waarde van 10 miljard euro, met een nieuwe Financieringswet. We hebben het erover gehad bij de energiebesparende maatregelen: de fiscale aftrek is nu overgeheveld van het federale niveau naar de deelstaten.
Het is lang niet duidelijk wat het plaatje zal zijn voor de Vlaamse begroting. Minister-president Peeters heeft hier enkele weken geleden gezegd dat het ons 450 miljoen euro zou kunnen kosten. Als de overheveling van die 3 miljard euro aan kinderbijslagen er kom naar Vlaandereren, komen de middelen niet voor 100 procent over. Dat zal ook besparingen vergen en dan valt die Vlaamse kindpremie van 30 miljoen euro wellicht terug in het water. In de volgende jaren zullen we met de Vlaamse begroting in een totaal andere context moeten werken, wel met meer fiscale autonomie, maar in budgettaire krapte.
Deze begroting biedt kansen om de dingen te doen die de Vlaamse Regering al die jaren in het regeerakkoord naar voren heeft gebracht. Maar het zijn moeilijke tijden. Ook het regeerakkoord zal op bepaalde punten herbekeken moeten worden. Je zult het niet kunnen doen zonder aan taboes te raken, enkel met wat kaasschaaf hier en daar zal het niet volstaan. Dat zal keuzes vragen. We gaan naar een moeilijke discussie. Maar laat ons ophouden, voorzitter, te zeggen dat het virtuele debatten zijn. Er zullen nog heel veel virtuele debatten komen in deze onzekere tijden. We moeten kunnen afklokken en op termijn maatregelen nemen die ons brengen tot onze doelstellingen: evenwicht in de begroting en geen schuldopbouw.Er komen andere tijden! Vlaamse begrotingsdebatten kunnen ook niet meer uitgaan van verworvenheden.(einde zitting 23.15 uur)
18Dec11
De volgende week staat voor mij traditioneel het einde van het jaar in het teken van de begroting.
Maandagavond breng ik als schepen van Financiën van Zaventem de begroting 2012 voor op de gemeenteraad. Vele gemeenten kampen met financiële moeilijkheden maar de financiën van Zaventem zijn gezond. De uitstaande schuld van Zaventem is op 5 jaar tijd met ruim 30% gedaald en de schulduitgaven (als % van de gewone uitgaven) zijn in dezelfde periode gedaald van 24% naar 16%.
In 2011 zullen we een verwacht overschot hebben op onze gemeenterekening van 22 miljoen euro zodat we een ruime spaarpot hebben om toekomstige investeringen te kunnen financieren met eigen middelen. Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen een gunstig bilan!
Dindsdag beginnen in het Vlaams parlement de besprekingen van de Vlaamse Begroting. In totaal zijn er 120 sprekers ingeschreven voor het debat. Als voorzitter van de Commissie Financiën beschik ik -welgeteld- over 4 minuten spreektijd -wellicht maandagavond rond middernacht- wanneer het luik financiën aan bod komt. Het is in de nachtvergaderingen- als er geen enkele camera nog draait en er nog een handvol parlementsleden aanwezig is -dat men de echte parlementsleden herkent. Ik geniet steeds weer van die momenten.
De Vlaamse begroting is ook in 2012 in evenwicht ingediend maar ook Vlaanderen ontsnapt niet aan de budgettaire gevolgen van de economische recessie. Nu reeds staat het vast dat er in februari e.k. 500 miljoen euro moet gevonden worden om het begrotingsevenwicht volgend jaar te handhaven.
Er wacht de Vlaamse Regering opnieuw een zware saneringsinspanning waar nieuw beleid zal moeten sneuvelen. In de loop van 2008 is de Vlaamse overheid enkele weken schuldenvrij geweest maar door de bankcrisis en de daling van de economische groei in 2009 is de Vlaamse schuld inmiddels opgelopen tot bijna 7 miljard euro (waarvan 5 miljard ten gevolge van de participaties bij de banken). Zal de KBC in staat zijn 7 miljard terug te betalen aan de Vlaamse overheid tegen 2013? Wat met de participatie die de Vlaamse Regering nam in Dexia ten belope van 500 miljoen in Dexia in 2008 bij de eerste reddingsoperatie?
Om de grote infrastructuurwerken (zoals scholenbouw,rusthuizen, mobiliteit ,huisvesting) te kunnen financieren doet de Vlaamse Regering een beroep op PPS-formules ( privaat-publieke samenwerking) maar ook hier wordt geleidelijk aan een verborgen schuld opgebouwd die in 2014 in de begroting een kost aan beschikbaarheidsvergoedingen zal hebben van bijna 300 miljoen.
De euforie rondom de Vlaamse begroting behoort reeds sinds 2008 tot het verleden en het wordt een loodzware opdracht om ook in de volgende jaren het begrotingsevenwicht te handhaven en tegen 2020 opnieuw naar een schuldenvrij Vlaanderen te gaan.
Deze week wordt het ook het laatste debat van mijn “buddy” Carl Decaluwé. Samen hebben we menig begrotingsdebat in het Vlaams Parlement gekleurd. Carl is steeds een parlementslid geweest dat graag in de clinch ging en zijn roede niet spaarde. Als fractieleider moest ik hem soms in toom houden en hij schuwde ook de persoonlijke aanvallen niet ( op de ministers Dewael en Van Mechelen naar aanleiding van de Radiolicenties van 4FM, “Lieten de slechtste minister van media ooit” en zijn legendarische duels met “Tonnie Merrie”). Maar niemand kan ontkennen dat hij een echte dossierwreter was die op het Rekenhof een gekende gast was en daar de informatie verzamelde om zijn stellingen met concrete cijfers en gegevens op te bouwen.
Ik was het soms met hem niet eens (recent naar aanleiding van o.m. zijn boek over de toekomst van de VRT “live or let die”) maar hoeft dit om goede vrienden te zijn? Ik heb hem steeds ervaren als een bekwaam, loyaal en gedreven politicus. Een parlementslid uit de oude doos in de goede zin van het woord die zijn strepen heeft verdiend op de banken van het parlement en niet op een dag als BV in het halfrond is gedropt. Een echte christendemocraat ook uit overtuiging en niet uit opportunisme. Dat bewees hij toen we in het VP in de oppositie waren en ministeriële-en gouverneursfuncties ver af waren. Hij was één van de stekhouders in de CD&V- fractie tegen de paarsgroene meerderheid van destijds. Dewael, Stevaert, Somers, Anciaux, Gabriels zullen het geweten hebben.
Ik zal Carl missen. Van de eerste lichting rechtstreeks verkozen Vlaamse parlementsleden blijven er hooguit nog een 10-tal over. Met Gatz, Crombez, Vandenbroecke en Decaluwé verliest het Vlaams parlement in 2011 weer een aantal smaakmakers. In het halfrond herken ik alleen nog de collega’s Mieke Vogels en Johan Sauwens uit het najaar 1985 toen het voor mij allemaal begon in het Vlaams Parlement.
Dinsdag rond middernacht zal ik evenwel terug op de tribune staan en in de clinch gaan met de nieuwe generatie oppositieleiders Van Rouveroij, Watteeuw en Vereeck. Als ze mij onderbreken telt dit niet mee voor mijn spreektijd van 4 minuten, een truuk die ik samen met mijn andere ex-“buddy” in het Vlaams Parlement (Gouverneur van Oost-Vlaanderen) André Denys als fractieleider destijds heb doorgegeven aan nieuwkomers als Carl Decaluwé. In die zin zal ik zijn leermeester blijven. Het ga je goed, Carl!
Carl en Eric in VILLA POLITICA druk op onderstaande balk om het interview door Linda Dewin te beluisteren:
http://www.deredactie.be/permalink/1.1181601
09Dec11
In PARLANDO - het huisblad van het Vlaams Parlement- werden naar aanleiding van 40 jaar VP 13 Vlaamse volksvertegenwoordigers van vroeger en nu aan het woord gelaten over hun ervaringen in het Vlaams Parlement.
Ik ben op dit ogenblijk het Vlaams parlementslid met de langste staat van dienst (sedert 1985). Hierbij enkele uittreksels uit het interview.
Eric Van Rompuy (CVP): Doordat we tegelijkertijd in de
federale én de Vlaamse assemblee zaten, was ons werk in de
Vlaamse Raad zeer compact: we deden synthesewerk.
De Vlaamse Raad deed vooral aan decreetgevend werk. Er
werden immers tal van bevoegdheden overgeheveld en die
behoefden een decretale verankering.
Eric Van Rompuy (CVP): Het Mestactieplan van Norbert
De Batselier was rampzalig voor de landbouw in Vlaanderen,
maar misschien wel noodzakelijk om een aantal Europese
normen te halen. De Batselier moest dat veel te snel
uitvoeren, en zonder compensaties. Tijdens de bespreking
van de Septemberverklaring van 1993 heb ik, als fractieleider
van de grootste meerderheidspartij, heel zwaar naar hem
uitgehaald. Ik heb hem verantwoordelijk gesteld voor de
teloorgang van de landbouw in Vlaanderen. Vandaar mijn
uitspraak dat er meer varkens moeten zijn dan Vlamingen.
Ik was tegen de afbouw van de veestapel: landbouw biedt nu
eenmaal tewerkstelling. Met zijn stelling dat mest het voedsel
zou kunnen besmetten, had De Batselier bovendien de indruk
gewekt dat de dood van baby’s ook het gevolg zou kunnen
zijn van die mestproblematiek. Ik heb hem toen gezegd ‘u
beschuldigt de boeren ervan kindermoordenaars te zijn’.
Daarop heeft hij woedend zijn boeken op de grond gesmeten
en heeft mij zonder papier van antwoord gediend. Het werd
een open debat, een echt vuurwerkdebat tussen de regering
en parlementsleden van de meerderheid!
Eric Van Rompuy (CVP): In 1988 ben ik woordvoerder
media geworden van de toenmalige CVP-fractie. De liberaal
Patrick Dewael was toen minister van Media en Cultuur,
maar over die materie, bijvoorbeeld de BRTN, lokale radio’s
of de reclamewetgeving, zat hij helemaal niet op dezelfde
golflengte als de CVP, de SP of de Volksunie. Dat bood
ons de ruimte om als parlementslid decretale initiatieven
te nemen die niet gesteund werden door de minister. Een
heel eigenaardige situatie! Het eerste BRTN-decreet, het
eerste decreet op de lokale radio’s, het decreet op de
regionale televisie, het decreet reclame en sponsoring waren
allemaal parlementaire initiatieven. Vanuit het parlement
zelf zo’n materie decretaal sturen, is een van de mooiste
ervaringen die ik gehad heb. Tegenwoordig is een individueel
parlementslid steeds minder in staat om een decreet te
schrijven: die worden immers steeds technischer.
Eric Van Rompuy (CVP): Door het dubbelmandaat stond je,
als lid van de Kamer, mee aan het stuur van de institutionele
hervormingen van het land en kon je ook meer Vlaamse
autonomie realiseren. Nu is het Vlaams Parlement totaal
afhankelijk van de federale assemblees, bijvoorbeeld voor de
uitvoering van zijn 5 resoluties uit 1999, waarop we al twaalf
jaar lang tevergeefs zitten te hameren.
Bovendien houdt het verlies van direct contact met de
Franstaligen ook een soort verarming in. Je kunt grote
communautaire stellingen ontwikkelen, maar als je die niet
kunt waarmaken en niet weet wat de Franstaligen daarover
denken, dan wordt het Vlaams Parlement een beetje een
‘revendicatie-assemblee’.
Eric Van Rompuy (CVP): Het dubbelmandaat was
verwarrend voor de buitenwereld. Zelfs de Belgische eerste
minister, Wilfried Martens, maakte deel uit van de Vlaamse
Raad. Ook Jean-Luc Dehaene en Louis Tobback kwamen bij
stemmingen naar de Vlaamse Raad om een meerderheid
te kunnen maken. Het was dus voor de publieke opinie niet
altijd duidelijk welke minister in welke assemblee zat en of de
Vlaamse Raad op hetzelfde niveau zat als de Kamer.
Eric Van Rompuy (CD&V): We hebben een heel mooi
parlement uitgebouwd op administratief, juridisch en
technisch vlak. De uitstraling van het Vlaams Parlement is na
1995 enorm gegroeid, mede door ons nieuwe gebouw.
Eric Van Rompuy (CD&V): Een parlement leeft van
hoogtepunten, van conflictmomenten, … Ik heb altijd
een conflictueuze stijl aangehouden, ongeacht of ik nu
fractieleider was in de meerderheid of in de oppositie. Als
parlementslid moet je je niet te ‘consensueel’ opstellen. Een
parlement moet nu eenmaal een tegengewicht bieden tegen
de uitvoerende macht.
Eric Van Rompuy (CD&V): De openbaarheid van de
commissievergaderingen creëert een grotere openheid, maar
heeft mogelijk ook geleid tot een inflatie aan vragen om uitleg
en hoorzittingen. Parlementsleden zijn te veel met details
bezig en hebben, ook met het oog op hun mediarapport op
het einde van de legislatuur, meer aandacht voor het aantal
vragen dat ze stellen dan voor de inhoud ervan. De vroegere
voorzitter van de Kamer, Charles-Ferdinand Nothomb, zei me
altijd: ‘Il faut poser lá question’.
Eric Van Rompuy (CD&V): Het grote decretale werk
heeft het parlement inmiddels achter de rug. De Vlaamse
materies zijn allemaal decretaal verankerd, soms zelfs
‘oververankerd’. Ik denk dan bijvoorbeeld aan ruimtelijke
ordening, leefmilieu of onderwijs: Vlaanderen is zowaar een
keizer-koster geworden… Als er dan toch nog ontwerpen van
decreet worden ingediend, houdt men hoorzittingen met alle
mogelijke groepen. Daardoor is het debat vaak al volkomen
uitgeput voor het echte parlementaire werk zou moeten
beginnen: bij de eigenlijke bespreking van het ontwerp.
Eric Van Rompuy (CD&V): Bij de journalisten en de
buitenwereld primeerde in de periode van de Vlaamse
Raad de aandacht voor de inhoud van het decreetgevend
werk. Nu vertekent de uitzending door Villa Politica van
het vragenuurtje op woensdagnamiddag het grondige werk
dat in het parlement gebeurt of zou moeten gebeuren. De
berichtgeving concentreert zich te veel op de actualiteit van
de dag en minder op de grote lijnen en de ‘fond’. Ik hou
niet van een parlement waar iedereen zijn puntje maakt en
probeert om wat in de media te komen.
04Dec11
Vanmorgen was ik niet op het CD&V-congres maar verdedigde de CD&V-kleuren in De Zevende Dag. Het thema van het debat was: ” Zal Di Rupo een goede premier zijn?”
Om het debat met o.m. Rik Daems, Caroline Genez, Ben Weyts en Eric Van Rompuy te herbekijken druk op de balk hieronder:
http://www.deredactie.be/permalink/1.1169192
Gisteren werd ik in het Vlaams Parlement geïnterviewd op Radio 2 als het Vlaams Parlementslid met de langste staat van dienst. Deze week vieren we 40 jaar Vlaams Parlement. Ik maak er al deel van uit sinds 1985 en de “goesting” is er nog steeds! Tussen haakjes ter attentie van Peter Reekmans: ik was zaterdag in het Vlaams Parlement tussen 15.30 u en 17u…
Na dit weekend kan het politieke leven met de vorming van een federale regering opnieuw zijn normale gang gaan. Eindelijk!
01Dec11
Vandaag kwam ik tussen in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement in het debat over de gevolgen van het federaal begrotingsakkoord op de Vlaamse begroting.Ik noemde cijfers hierover erg voorbarig.
Ik gaf ook samen met Jean-Jacques De Gucht een interview aan VILLA POLITICA. Ik pleitte hierin o.m. dat in de toekomst ministers van de Vlaamse Regering eerst 5 jaar ervaring moeten hebben in het Vlaams Parlement. Ook vond ik het voorstel van De Gucht om de helft van de godsdienstlessen in de laatste 2 jaar verplicht te vervangen in alle netten door een ‘neutraal’ vak levensbeschouwing geen goed idee.
Om het te bekijken en beluisteren druk hier:
http://www.deredactie.be/permalink/1.1166226