30Apr11
In het vorig decennium stond de problematiek van de nachtvluchten op Zaventem centraal in de Belgische politiek. In de paarsgroene Regering Verhofstadt leidde dit zelfs tot het ontslag van de Groene ministers van Ecolo en Agalev. Jarenlang beten diverse Ministers van Mobiliteit van Isabelle Durant over Anciaux en Landuyt hun tanden stuk op dit thema.
In januari 2004 stelde de huidige Gouverneur van de Nationale Bank, Luc Coene (uit Tervuren), voor om de luchthaven van Zaventem op termijn te sluiten en Eerste Minister Verhofstadt opperde zelfs het idee van om een tweede luchthaven te bouwen ver weg van Zaventem. Kostprijs 2 miljard euro maar dat was de prijs om de ondraaglijke geluidsoverlast te voorkomen en de nachtrust voor de Zaventemse regio te waarborgen.
Deze week verspreidde ik een persbericht (zie hieronder) waarin ik vaststel op basis van cijfers van Minister Crevits dat het aantal nachtvluchten op Zaventem op 5 jaar tijd is gehalveerd. In 2007 waren er nog bijna 25.000 nachtelijke vliegbewegingen op Zaventem; dit cijfer is in 2010 teruggeschroefd tot 13.570. Voor de vertrekkende nachtvluchten is de evolutie nog spectaculairder: in 2010 waren er nog 2.899 vertrekken t.o.v. bijna 9000 in 2007 en 3.585 in 2009. De geluidsdruk in de regio is bijgevolg ’s nachts enorm afgenomen. Voor de vertrekken zelfs met 2/3!
Ik heb nog de tijd geweten toen mensen hun huis wilden verkopen en verhuizen naar andere regio’s omdat het leven zonder nachtrust in het Zaventemse grote risico’s inhield voor de gezondheid.
Het viel mij op de voor dit bericht er haast nauwelijks belangstelling was in de nationale pers (wel in de regionale media) en in de Wetstraat en aanverwanten. Positief nieuws is blijkbaar geen nieuws. Nochtans is een probleem dat de nationale politiek jaren heeft gegijseld grotendeels opgelost. De economische ontwikkeling en de leefbaarheid van Zaventem hebben een nieuw evenwicht gevonden. Als regionaal mandataris zie ik mijn jarenlange inzet voor deze zaak beloond.
Hopelijk kunnen we binnen enkele jaren een gelijkaardig persbericht verspreidden over BHV en de verfansingsdruk in de Vlaamse Rand. Zal het in de nationale media dan ook niet meer zijn dan een “fait divers”?
Voor mijn interview op RING-TV over de daling van de nachtvluchten druk op onderstaande balk:
http://www.ringtv.be/index.php?datum=2011-04-29
Persbericht
Vlaams volksvertegenwoordiger en schepen van Zaventem Eric Van Rompuy stelde aan Minister Crevits een schriftelijke vraag over de evolutie van het aantal nachtvluchten op de luchthaven van Zaventem.
Sinds 2009 zijn er op Brussels Airport 16.000 nachtvluchten toegestaan in de milieuvergunning waarvan 5.000 voor vertrekkende vliegtuigen. In 2010 bedroeg aan het aantal nachtvluchten 13.570 slots waarvan 10.671 landingen en 2.899 vertrekken. Dit is ongeveer stabiel t.o.v. 2009 toen er 13.090 nachtelijke vliegbewegingen werden geregistreerd waarvan 9.505 landingen en 3.585 vertrekken. Opvallend is dat het aantal nachtelijke vertrekkende nachtvluchten verder blijft dalen nu tot beneden 3000 en merkelijk onder het niveau blijft toegestaan in de milieuvergunning (5.000) . Het nachtelijk vliegverkeer op Zaventem is hiermee op 5 jaar tijd GEHALVEERD. In vergelijking met 2007 zijn de cijfers spectaculair: toen waren en 24.900 nachtelijke vliegbewegingen op Zaventem en bijna 9.000 vertrekkende vliegtuigen. ‘s Nachts vertrekken er 2/3 minder vliegtuigen dan enkele jaren terug.
Wat het banengebruik betreft voor de nachtelijke vertrekkende vliegtuigen zijn -volgens de cijfers van Minster Crevits- ongeveer 60% van de vertrekken langs de Noordrand (baan 25R) en 40% langs de Oostrand (baan 20).
Volgens Vlaams volksvertegenwoordiger Eric Van Rompuy wijzen al deze cijfers op een forse vermindering van de druk van het nachtelijk vliegverkeer op de inwoners van omgeving van de luchthaven.Door deze beperking van de nachtvluchten samen met de strengere geluidsquota en de verplichting van de stille weekendnachten is de nachtelijke geluidshinder rondom Zaventem aanzienlijk afgenomen.
28Apr11
Ik kwam gisteren tussen in het Vlaams Parlement in het debat over de overname van VT4 door de groep rond Corelio, Woestijnvis en Sanoma.Ik verzette mij tegen een krimpscenario voor de VRT.
Om mijn interventie tijdens het VRT-Journaal op één te bekijken druk op onderstaande balk en klik aan op de foto van de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement.
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/media/110427_Mediadebat
De heer Eric Van Rompuy:
Het zou de VRT echt enorm schaden, mochten we de omroep door het schrappen van de radioreclame en de televisiesponsering ongeveer 20 à 25 procent van haar middelen ontnemen. Daarover gaat het immers. Dat zou gebeuren op een ogenblik waarop VRT zou moeten concurreren en investeren in kwaliteit. Dat hoor ik toch overal. Televisie is nu eenmaal duur. Dan zou men de VRT in de beheersovereenkomst maar eventjes een kwart van haar middelen afnemen. Ik heb hier wekenlange discussies gehoord over de besparingsoperatie. Op een budget van in totaal ongeveer 500 miljoen euro ging dat over ongeveer 10 procent. Als men daar nu nog eens 20 à 25 procent van wil afnemen, dan is dat dodelijk.
De commerciële zenders weten waaraan ze beginnen. Die wetgeving bestaat. Er is sponsoring op de openbare omroep. Er is reclame op de radio. Iedereen weet dat. Diegenen die nu instappen in VT4 – Sanoma, Woestijnvis en Corelio –, weten dat dit het financieringsmodel is waar ze zijn ingestapt.
Maar nu, om hun meer kansen te geven aan de privézenders, de openbare omroep zijn reclamemiddelen ontnemen en hen in een saneringsoperatie dwingen op een ogenblik dat ze een groeiscenario moeten ontwikkelen?
In 1998 is hier kamerbreed een resolutie goedgekeurd – onder andere van Kris Van Dijck, Carl Decaluwé, Dirk Van Mechelen – om de openbare omroep reclamevrij te maken. Bert De Graeve heeft mij toen gezegd dat als dat zou worden doorgevoerd, hij de VRT niet kon heropstarten, omdat hij het geld van de reclame op de radio zeker nodig had om de openbare omroep te kunnen herfinancieren. Gelukkig zijn we daar toen niet op ingegaan. Die resolutie is nooit uitgevoerd, en ik ben daar nog altijd fier op. (Gelach)
Ik zie hier nu een nieuw debat ontstaan in die richting. Dat is de grootste fout die men zou kunnen maken.
Collega’s, heb toch eens wat vertrouwen in de openbare omroep. De discussie die we nu horen, werd ook gevoerd bij de opkomst van VTM. Dat heeft een aantal jaren geduurd. De VRT heeft zich toen moeten herpositioneren, maar ze is daar toen in geslaagd. Waarom zou ze daar nu ook niet in slagen? Creatief talent is niet het monopolie van één productiehuis. Een aantal productiehuizen waren zeer gefrustreerd omdat zij niet konden ontwikkelen en groeien doordat zij die exclusiviteitscontracten met de VRT niet hadden zoals Woestijnvis. Misschien kunnen zij nu nieuwe mogelijkheden krijgen.
De openbare omroep heeft bovendien vijftig jaar ervaring. Daar zit enorm veel talent in eigen huis, dat meer mogelijkheden en kansen krijgt. Maar dat hangt natuurlijk af van het management. Laten we als Vlaams parlement niet de fout maken die in het verleden is gemaakt, namelijk dat wij hier gaan zeggen welk soort programma’s er moet worden gemaakt en hoe de VRT zich moet positioneren.Wij moeten geen televisie maken. Het parlement moet het mission statement en de middelen bepalen; de raad van bestuur en het management van de VRT moeten dat invullen. Laat ons de rollen niet omkeren.
De heer Eric Van Rompuy:
Er worden allerlei zaken door elkaar gehaspeld. De tv-sponsoring is maar een heel beperkt bedrag voor de VRT. Dat is trouwens decretaal geregeld, bijna met seconden . Dat gaat ook om zeer beperkte bedragen. Als je dat in het geheel van het budget van de openbare omroep bekijkt, is dat minimaal. Het grote bedrag komt van de radioreclame.
Mijnheer Verstrepen, ik heb onlangs nog een rapport gelezen over de financiering van de publieke omroepen in Europa. De VRT zit op de helft van het gemiddelde in Europa. Veel openbare omroepen worden in Europa gefinancierd, ook met reclamegeld. Kijk bijvoorbeeld naar de RTBF in Wallonië of de NOS in Nederland. Ik begrijp dus niet dat u zegt dat er geen reclamegeld zit in de openbare omroep. Misschien is dat zo bij de BBC, maar dat is altijd al zo geweest.
Ik voel aan met welke bedoeling u dat zegt. Men gaat de middelen van de VRT met 25 procent verminderen en dan gaat u binnen 2 jaar een grote interpellatie houden en zeggen dat de openbare omroep slechts 20 procent marktaandeel heeft en geen 400 miljoen euro dotatie verdient. Zo komen we dan opnieuw in het eerdere debat. Laat ons dat positief bekijken. We moeten nu echter niet het debat voeren over de middelen van de openbare omroep. Ik heb geen enkel medelijden met diegenen die nu in de markt gestapt zijn om een nieuwe zender te ontwikkelen. Dat moeten ze dan maar “funden”. Televisie maken met kwaliteitsprogramma’s is een zeer dure aangelegenheid. Dat heeft VTM ook ondervonden. Vraag het maar aan Cristian Van Thillo. Ik heb geen enkel medelijden met Corelio, noch met Sanoma of met Woestijnvis die zich nu op de reclamemarkt hebben begeven en hun zender moeten financieren via de markt. Corelio wou vroeger niet met televisie beginnen, maar vond het veiliger de radioreclame te doen van de openbare omroep, de Vlaamse Audiovisuele regie (Var). Er is toen een joint venture gekomen tussen de openbare omroep en de Var. Ze hebben daar veel geld aan verdiend en moet het nu worden afgenomen van de VRT?
Nu zijn Woestijnvis en Corelio in een commerciële activiteit gestapt. Natuurlijk zullen ze proberen het maximale rendement te halen. Daarvoor zijn ze ook ondernemers. Die concurrentie zal dus groot zijn. Op dat moment moet je de VRT toch niet 25 procent van zijn middelen ontnemen? Dit Vlaams parlement zou daarmee een totaal verkeerd signaal geven.
25Apr11
Ook het Vlaams Parlement ontsnapt niet aan de malaise en het immobilisme van de Belgische politiek. Zolang het niet duidelijk is waar dit land en de regio’s naartoe gaan, ontbreekt elk perspectief op middellange termijn.
Morgen komt de Hoge Raad voor Financiën naar de Commissie Algemeen Beleid van het Vlaams Parlement met de boodschap dat de deelstaten en de lokale besturen in het raam van genormeerd begrotingstraject van de gezamelijke Belgische overheden vanaf 2013 overschotten moeten boeken : 0,2% in 2013, 0,8% in 2014 en in 2015 zelfs 1,2%. Minister-President Peeters en Minister Muyters zijn het hiermee oneens; zij vinden dat hun werk af is als Vlaanderen dit jaar een begroting in evenwicht heeft. Zij zijn niet van plan saneringsinspanningen te leveren om overschotten te creëren; zij willen integendeel in Vlaanderen tot 2014 een vrije beleidsruimte van 1,5 miljard benutten voor nieuwe initiatieven.
De HRF stelt ook dat een grondige sanering van de openbare financiën niet mogelijk is zonder een hervorming van de financieringswet “waarbij de deelstaten worden geresponsabiliseerd maar tegelijk het fiscale draagvlak van de federale overheid wordt versterkt.” Hierop blokkeren de gesprekken al maanden zonder perspectief op een akkoord.
Sven Gatz stopt met de politiek omdat hij “geen verhaal” meer heeft maar welk Vlaams of federaal parlementslid weet nog in welk verhaal hij meedraait. In het Vlaams Parlement is de “Octopusplaat” moegedraaid en niemand weet nog wat dit na maanden onderhandelingen concreet inhoudt, laat staan of dit nog enig Vlaams entoesiasme kan opwekken.
Het gevoel van Gatz leeft bij vele collega’s. Met wat zijn wij bezig? In het Vlaams Parlement wordt er ontzettend hard gewerkt. Het regent vragen, interpellaties, actualiteitsdebatten, de Commissies putten zich uit in hoorzittingen maar niemand weet nog waar ons dit met Vlaanderen in de komende jaren zal brengen. Komt er minder of meer geld voor onderwijs, innovatie en welzijn? Welke zullen onze nieuwe bevoedheden en middelen zijn? Gaan we naar een zesde staatshervorming in een federale context of gaan we naar scenario’s van confederalisme en zelfs separatisme?
Het zgn. Paasreces heeft de missie Beke geen deugd gedaan. Elke dag verhuist de zwarte piet naar een andere partij. In de Wetstraat komt CD&V weer in het vizier. Wij moeten de knopen doorhakken: met of zonder N.VA, met of zonder staatshervorming. Met nog amper 15% van de kiezers in Vlaanderen maar met de Eerste Minister in België, de Minister President in Vlaanderen, de Koninklijke Bemiddelaar en de President van Europa hebben we -naar verluidt- alles in huis om het gewicht van België te torsen en DE oplossing te vinden. Een totale illusie en misrekening.
Mark Eyskens en Wilfried Martens hebben nog steeds niet begrepen dat de politieke kaarten totaal gewijzigd zijn en CD&V met haar 17 kamerzetels niets meer kan “forceren” maar enkel kan “faciliteren”. Na bijna 2 maanden missie Beke blijven N.VA en PS op ramkoers en de andere partijen kunnen niets anders dan machteloos toezien. Pijnlijk maar elk alternatief is politieke zelfmoord. Is Mark Eyskens na 30 jaar de zomer van 1981 niet vergeten waar hij na het het ontslag van Wilfried Martens als Eerste Minister “overzomerde” met Mathot en Spitaels en CD&V bij de verkiezingen van november 1981 deed terugvallen van 43% naar 31%? Wij zijn deze electorale mokerslag nooit te boven gekomen.
Dit alles heeft evenwel niet belet dat de Vlaming gisteren heeft genoten van een schitterende Paasdag. De bevolking heeft na 4 jaar leren leven met een politiek in crisis en immobilisme. Het politieke theater wordt buiten de media duidelijk niet meer au sérieux genomen. Sommige politici scoren –bij gebrek aan alternatief- nog hoog in de persoonlijke populariteitspolls maar collectief is het een afgang van een politieke generatie. Leterme zal wel “overzomeren” in lopende zaken maar in het najaar komt het uur van de waarheid voor iedereen.
Verkiezingen worden dan haast onvermijdelijk maar degenen die vandaag met vuur spelen moeten goed weten dat elke verkiezing zijn eigen dynamiek en verrassing kent. Wie veel heeft beloofd en daarvan niets realiseert betaalt vaak een prijs. De kiezer houdt niet van Cola Zero. Verwilghen, Stevaert en Leterme hebben dit kunnen ervaren.
“Tijd” speelt niet altijd in het voordeel van de winnaars van de laatste verkiezing die een bilan moeten voorleggen van hun realisaties. Zelfs Di Rupo begint in het Zuiden al in de jongste opiniepolls van zijn pluimen te verliezen.
Als er een nieuwe stembusgang komt zal deze ten vroegste in oktober 2011 plaatsvinden en tegen dan kan er nog veel bewegen in de publieke opinie. Hopelijk wordt het voor het weer “a long hot summer” zoals tijdens dit paasweekend maar “overzomeren” zou in de politiek bepaalde partijen wel eens kunnen “verbranden”.” A week is a long time in politics” en 5 maanden tot oktober is een eeuwigheid.
24Apr11
Meer nog dan in Kerstmis ligt in Pasen voor de christen de kern van zijn geloof. Christus is gestorven op Goede Vrijdag en herrezen op Pasen. De Verrezen Heer. Pasen is het feest van de Hoop. Er is hoop ook na dit leven. Ooit zullen we terug samen zijn met degenen die we liefhebben.
Paaszondag kreeg dit jaar een extra kleur door de schitterende zon. Na de Paasmis in Sterrebeek zag ik vanmorgen alleen stralende gezichten. Dat deed deugd na de storm die het jongste jaar over de Kerk in Vlaanderen trok. De essentie van de Paasboodschap blijft evenwel overeind.
Op het bidprentje na de viering stond de boodschap:
VERREZEN HEER,
U geeft ons vreugde en vrede:
wij willen die op onze beurt uitdragen
in de wereld.
Alleluja!
Joh 20,1-9
14Apr11
Viviane en ik zijn terug van enkele dagen citytrip in Berlijn. Een verjaarsdagscadeau voor 20-jaar huwelijk. Intussen toert Heidi (nu al met haar laatstejaarsklas van Mater Dei) door Italië. Sic fugit irreparibile tempus.
Wij waren sterk onder de indruk van Berlijn. Ik was er voor het eerst in het najaar 1970 met de full-time van onze studentenclub Economica-Leuven. Ik herinner mij nog die ijsellijke en grauwe stad uit de naoorlogse jaren. Om West- Berlijn te bereiken met de trein moest men eerst een stuk door de DDR reizen en op de grens kwamen de Vopo’s met hun geweren in aanslag en met enorme schijnwerpers onder de treinstellen op zoek naar mogelijke vluchtelingen uit Oost-Duitsland. In Leuven was het toen mode om marxist-leninist te zijn maar enkele van mijn vrienden hebben op deze reis na een wandeling door de troosteloze straten van Oost-Berlin hun laatste marxistische Amadadromen definitief begraven.
Mijn tweede bezoek dateert van 1983 toen ik als jong Europees parlementslid een EVP-fractievergadering bijwoonde in de oude Reichstag waar Helmut Kohl als pas verkozen Kanselier een toespraak hield over “die Deutsche wiedervereinigung”. Het kwam mij toen over als een verre utopie maar nog geen 7 jaar later was die droom werkelijkheid. Wie aan Checkpoint Charlie de beelden terugziet van Kennedy (“ich bin ein Berliner”), Willy Brandt, Reagan (“Tear down this wall”) en Helmut Kohl realiseert zich dat hier de geschiedenis van Europa is geschreven. Dat die Berlijnse Muur in 1990 is gevallen en Europa op een vreedzame wijze naar eenheid is kunnen groeien, blijft de verdienste van een hele generatie Westerse politici die het aanschijn van de wereld hebben veranderd. De woorden van President Truman indachtig: “Men make history and not the other way around. In periods where there is no leadership, society stands still. Progress occurs when courageous, skillful leaders seize the opportunity to change things for the better.”
Het verleden weegt op Berlin maar er straalt ook een grote kracht uit voor de toekomst. Hier klopt het hart van Europa. De majestueuze boulevards, de totaal vernieuwende architectuur van de openbare gebouwen, de winkelcentra, de bedrijfszetels, musea, concertgebouwen: het bewijst dat Duitsland op alle vlak de leidende natie van Europa zal zijn in de komende decennia. Na de bankencrisis van 2008-2009 is Duitsland het eerste Europese land dat helemaal terug aanknoopt met een sterke economische groei en een investeringsgolf. Economisch zijn de Duitsers de dragers van de euro en het moet de ambitie zijn van elke lidstaat van de Europese Unie om tot hun niveau te kunnen groeien. Daarom is die Europese Agenda zo belangrijk en moet het de ambitie zijn van België en Vlaanderen om de doelstellingen te halen van het Europese 2020-plan.
Soms zijn er op een reis beelden die u bijblijven. Zo staat op de ingang van de vernieuwde Reichstag in brozen letters de inscriptie onder de koepel “Dem Deutschen Volke” (“Voor het Duitse Volk”). Als ik gisterenavond terugkwam van Berlijn en vlug een blik sloeg op de kranten en het niveau van het debat over de toekomst van ons volk of land vond ik dit beschamend en zelfs beangstigend. De wereld is in volle transformatie en onze “leiders” slagen er maar niet in om een nieuwe politieke structuur te creëren om ons als welvarende natie te handhaven. Wij zijn al tevreden dat we kunnen besturen in “lopende zaken” om toch maar geen beslissingen te moeten nemen. Elke vorm van compromis wordt afgedaan als onaanvaardbaar of “inacceptable”. Wij zitten in de totale “standstill”.
Als je vaststelt hoe de twee Duitslanden economisch en maatschappelijk naar elkaar zijn toegegroeid met ingrijpende hervormingen en hoe uiteindelijk iedereen (Ost en West) zware inspanningen heeft moeten leveren om gezamelijk dat niveau te halen, met wat zijn wij hier dan bezig? Hebben wij wel echte leiders in het Noorden en Zuiden van dit land? Dragen hun woorden niet verder dan de laatste ochtendkrant of radio-interview? De geschiedenis zal hard zijn voor wat er hier gebeurt en vooral niet gebeurt. Zijn de woorden van President Truman niet meer dan ooit actueel?
05Apr11
“Franstaligen zijn al bezig met einde van België”
De oprichting van de Federatie Wallonië-Brussel en de kritiek op de uitspraken van Kris Peeters over het Brussels gewest zijn tekenen dat de Franstaligen niet meer in de goede afloop van de onderhandelingen geloven en bezig zijn met wat er na de Vlaamse onafhankelijkheid moet gebeuren. Dat was de boodschap van Eric Van Rompuy, Vlaams parlementslid voor de CD&V, vanochtend in De Ochtend (Radio 1) en La Première (RTBF).
Van Rompuy benadrukte dat Vlaams minister-president Kris Peeters met zijn uitspraak dat Brussel geen volwaardig gewest zal worden enkel verwezen heeft naar het huidige statuut van het hoofdstedelijk gewest dat door de wet van 1989 werd ingevoerd. Hij heeft nergens gezegd dat de Franse en Vlaamse gemeenschap Brussel zouden besturen als een ondergewest. Het is volgens hem grotesk om te beweren zoals Waals minister Benoît Lutgen dat Kris Peeters van de Brusselaars “sous-hommes” of “Untermenschen” wil maken.
Oorlogstaal
De Franstaligen geloven volgens de CD&V’er niet meer dat het goed komt met de communautaire onderhandelingen. De Vlamingen willen zich van België afscheiden, waarna de Federatie Wallonië-Brussel zou overblijven. Zij noemen dit “la Belgique résiduelle”. De Franstaligen gebruiken “bijna oorlogstaal” omdat ze reeds in de logica van plan-B zitten, aldus Van Rompuy. Volgens hem zijn de Franstaligen uit op een Brussel waar de Vlamingen geen vetorecht meer hebben. Als N-VA en CD&V de twee grootste Vlaamse partijen blijven vrezen ze dat ze het Brussels gewest in zijn werking willen blokkeren, vervolgt hij. Ook willen de Franstaligen de rechten van de Vlamingen in Brussel afbouwen en Brussel verankeren in een Franstalige enclave.
Eric Van Rompuy verwees ook naar de Brusselse MR-resolutie voor een uitbreiding van het hoofdstedelijke gewest. Voor hem is het duidelijk dat er compensaties voor de Franstaligen zullen komen bij een splitsing van BHV, maar een uitbreiding van het Brussels gewest is voor de Vlamingen uitgesloten.
Missie Beke
De CD&V’er wees er nog op dat de diverse uitlatingen en de oprichting van de Federatie Wallonië-Brussel wegen op de missie van zijn partijvoorzitter Wouter Beke als koninklijk onderhandelaar. De toekomst van zijn opdracht hangt in grote mate af van de twee grote partijen N-VA en PS en dat terwijl “de as Di Rupo-De Wever niet werkt”.
Van Rompuy pleitte er nog voor om geen nieuwe elementen op de onderhandelingstafel te leggen, “er zit reeds heel wat in de nota Vande Lanotte”. Hij herhaalde ook dat zijn partij niet zonder N-VA in een regering stapt. (belga/adb)
Om het interview in De Ochtend op Radio 1 te bekijken en beluisteren druk op onderstaande balk:
http://www.deredactie.be/permalink/1.996739
03Apr11
Het was vandaag weer feestdag in Vlaanderen. De Ronde leeft meer dan ooit. En met een Vlaming als winnaar!
Cancellara was de favoriet, hij was misschien de sterkste maar elke koers moet opnieuw worden gereden. Dat maakt wielrennen zo mooi en spannend. Dat Nick Nuyens won deed mij veel plezier. Niet alleen omdat hij een Vlaming is maar ook iemand uit de tweede rij die op zijn dertigste -na enkele moeilijke jaren- zijn droom in vervulling ziet gaan. Vlaanderen Mooiste krijgt er opnieuw een kampioen bij.
Ik heb ervan genoten in mijn luie zetel maar ik reed de laatste 30 km mee op het puntje van mijn zadel en met kriebels in de buik. Het was lang geleden dat we nog zo’n boeiende en meeslepende Ronde hadden gezien. Wielrennen blijft de mooiste sport in Vlaanderen!
Tijdens het aperitief nam ik nog vlug deel aan een debat op RTBF Mise au point over Prins Laurent (“België‘s lelijkste prins”). Het viel mij op dat zelfs de Franstalige politici zijn verdediging niet opnamen. Laurent moet “gerecradeerd” worden. Zelf zei ik dat een prinselijke dotatie een privilege is dat verplichtingen met zich brengt .Of hij ooit zal ophouden met zijn “fratsen” valt te betwijfelen. Jean-Marie Dedecker en Jan Peumans deden er nog een schep bovenop. Het bracht weer ambiance “sur le plateau de la RTBF”...
Voor een verslaggeving van dit debat in het RTBF-journaal druk op deze balk:
http://www.rtbf.be/info/videos/detail_resume-de-mise-au-point?id=910483&setId=313
02Apr11
Interview in DS over de Ronde van Vlaanderen:
Eric Van Rompuy, Vlaams parlementslid voor CD&V, is een grand cru-wielerfanaat, al beperken zijn fietsuitstapjes zich voornamelijk tot enig gegordel. Alle voorjaarsklassiekers probeert hij te volgen, van Milaan-San Remo via de E3-prijs in Harelbeke tot Gent-Wevelgem. Maar dat is allemaal louter voorspel, vindt hij. Het echte werk, dat is de Ronde van Vlaanderen. ‘Mijn eerste herinneringen aan de Ronde dateren van 1960. In die tijd zag ik de koers op tv in het sportcafé van mijn grootvader Jules Van Rompuy in Betekom. Ik zie nog zo Arthur Decabooter als winnaar over de streep komen. Ik herinner me ook de finale van 1962, toen Rik van Looy won. (Raakt op dreef) En die van ‘69, met die geweldige overwinning van Merckx, in de gietende regen. En 1975, toen Merckx was ontsnapt samen met Frans Verbeeck.’
‘Als ik nu kijk – en ik probeer altijd te kijken – dan doe ik dat vaak in functie van het verleden. Ik zie al die beelden van vroeger weer opdoemen als de renners over de Kwaremont of de Koppenberg banjeren. Ik denk dat ik de winnaars van alle edities sinds 1960 kan opnoemen, plus nog een pak andere belangwekkende episodes uit de rijke geschiedenis van de Ronde. Het helpt natuurlijk dat ik de dvd over de geschiedenis van de Ronde van Vlaanderen al een keer of tien bekeken heb (lacht).’
Van Rompuy kijkt meestal thuis naar de ronde, gezeten op het puntje van zijn luie stoel. Twee keer heeft hij het voorrecht genoten de koers live te volgen.
‘De eerste keer was in een volgwagen, op uitnodiging van Het Nieuwsblad’. zegt Van Rompuy. ‘Dat was in 1985, met de memorabele overwinning van Eric Vanderaerden. Een ongelooflijke ervaring: die massa volk langs de weg, de dorpen, de hellingen. Alleen jammer dat de wagens niet mee mochten op de Muur, toch de grote scheidsrechter in de koers.’
En de tweede keer? ‘Dat was in 1997, toen was ik als minister aanwezig bij de aankomst in Meerbeke. Sörensen heeft het toen gehaald. Dit jaar mag het van mij nog eens een Belg zijn: Boonen, Gilbert of Nuyens.’