14Jul10
Dit is onze laatste rubriek van het politieke jaar 2009-2010. Het eerste jaar van My Last Five Years zit erop. Het werd voor mij een bewogen jaar met als hoogtepunt de verkiezing van Herman tot President van Europa en als dieptepunt de zware verkiezingsnederlaag van CD&V op 13 juni.
Persoonlijk zette ik mij in het Vlaams Parlement in als voorzitter van de Commissie Algemeen Beleid, Begroting en Financiën. Voor het eerst in 20 jaar werd de Vlaamse Regering geconfronteerd met een krimpbegroting. Bij de start moest de nieuwe Regering Peeters op haar budget tegen 2011 2 miljard euro besparen om terug in evenwicht te zijn en dient ze 6,1 miljard euro directe schuld weg te werken tegen 2014. De jongste jaren was men in Vlaaanderen gewoon geworden aan beleidsruimtes die toelieten de belastingen te verlagen, de welzijns -en onderwijsbudgetten fors te laten stijgen en elke minister middelen te geven om op zijn terrein nieuwe initiatieven te realiseren. Dat was dit jaar niet het geval en het verklaart waarom de Regering Peeters de” drive” miste van de vorige legislatuur. Ook in de volgende jaren zullen keuzes moeten gemaakt worden want het is een illusie te denken dat een nieuwe staatshervorming meer financiële beleidsmarge zal geven aan de deelstaten; integendeel ook de gewesten zullen moeten inleveren.
In het Vlaams Parlement wacht men met spanning op de uitkomst van de communautaire onderhandelingen en is men vol verwachting of inderdaad het zwaartepunt van de besluitvorming naar de regio’s zal gaan. Als men komt tot fiscaal confederalisme - zoals vooropgesteld door NVA - zullen wij in de Commissie Financiën in het Vlaams Parlement kunnen beslissen over o.m. de personenbelasting, de vennootschapsbelasting en de BTW en wordt de centrale overheid enkel nog gefinancieerd met dotaties. Deze Copernicaanse Omwenteling zou van mij een machtig voorzitter maken. Ik kijk ernaar uit maar ik heb zo mijn twijfels of het zo’n vaart zal lopen…
Ik lees in de pers dat CD&V’ers onderling een publiek debat aan het voeren zijn hoe hoog de lat moet liggen voor de nieuwe staatshervorming. Is Octopus een ondergrens of een toetssteen? Zoals ik maandag in dit dagboek schreef zijn wij totaal niet aan zet en wachten wij best af wat De Wever van zijn verkiezingsbeloftes ( splitsing sociale zekerheid, openbare schuld, fiscaal confederalisme) kan waarmaken in een onderhandeling met Di Rupo. Wij zullen dan zelf wel oordelen wat de ondergrens is en of hier sprake is van een Copernicaanse Omwenteling zoals gevraagd door de Vlaamse kiezer op 13 juni. We moeten duidelijk nog wennen aan onze nieuwe vrije rol.
Wij moeten het land niet meer redden en zelf de compromissen voorstellen, wel moeten we loyaal meewerken aan doorbraken naar meer Vlaamse autonomie op alle vlakken. Dat is onze bodemkoers en die lat ligt zeer hoog want anders hebben we het signaal van de Vlaamse kiezer niet begrepen.
Nog voor Wouter Beke de kans krijgt zich als interim-voorzitter waar te maken lopen sommigen zich al warm voor het CD&V- voorzitterschap want hoe moeten we anders de interviews van Hendrik Bogaert en Rik Torfs interpreteren? Vooral Torfs gebruikt zijn Woestijnvis-metier om omnipresent te zijn in de media. Dat is zijn goed recht maar hij moet dan ook niet flauw doen over zijn ambities als kandidaat-voorzitter van CD&V.
In het najaar wordt het ongetwijfeld een voorzittersverkiezing met meerdere kandidaten. In 1988 waren wij ook met 7 (” de kleine dwergen”) maar het trio Dehaene- Herman Van Rompuy- Leo Delcroix had het gezag om al die kandidaturen te doen intrekken voor Herman als eenheidskandidaat. Niemand heeft anno 2010 nog voldoende gezag om met de Blackberry één kandidatuur naar voren te schuiven. Zoals bij VLD zullen verschillende profielen hun kans wagen en dat biedt de mogelijkheid aan de leden te oordelen waar het met de partij naartoe moet . Steun vanuit het partij-establishment of de standen zou wel eens een averechts effect kunnen hebben.
De CD&V-leden zullen kiezen voor iemand die voldoende geloofwaardigheid heeft om ons opnieuw te doen winnen want in 2012 zijn het al gemeenteraadsverkiezingen en die zijn cruciaal voor CD&V.
Moet CD&V worden hersticht en hebben we nood aan een groot existentieel debat? Moeten we resoluut kiezen voor Vlaanderen en stoppen een staatsbehoudende partij te zijn ? Is het standenmodel niet definitief achterhaald? Moeten we niet de radikale keuze maken voor een centrum-rechtse volkspartij zoals de CDU-CSU? Hoe kunnen we opnieuw aansluiting vinden bij de jongere generaties en de stedelingen? Kiezen we voor een homo novus of voor iemand met ervaring die snel opnieuw vertrouwen kan wekken en de partijlijn kan doen opwegen soms tegen de Regeringsleden in?
Veel zal afhangen of we in het najaar komen tot een Regering Di Rupo-De Wever en wat de inhoudelijke uitkomst is van de regeringsonderhandelingen op communautair, sociaal-economisch en maatschappelijk vlak .Kan CD&V zich hier in vinden en wie worden de (amper) 2 CD&V- ministers die onze enige boegbeelden zullen zijn in een Belgische Regering? De nieuwe voorzitter zal moeten omgaan met deze nieuwe rol van de tweede Vlaamse partij in België en de eerste in Vlaanderen. Blijft De Wever NVA-voorzitter en heeft de nieuwe CD&V-voorzitter voldoende politieke power om een nieuwe eigen koers uit te bouwen die ons opnieuw een own-position geeft in het Vlaamse partijlandschap? Er bieden zich ongetwijfeld nieuwe mogelijkheden aan en het resultaat dat we één jaar terug haalden bij de Vlaamse verkiezingen ligt zeker terug in ons bereik. Ik geloof in de interne partijdemocratie als iedereen bereid is opnieuw een debat aan te gaan en zich neer te leggen bij de conclusies. Dat was de jongste jaren niet mogelijk omdat we veel te snel weer de oude machtspartij zijn geworden en in een zwijgcultuur zijn terechtgekomen waar de partij-organen en de parlementsfracties belangrijke beslissingen meestal op de websites van de kranten moesten vernemen.
Je ziet, beste lezer, dat dit dagboek nog steeds de ambitie heeft van BE FREE zoals bij onze start in 2005. Het worden zonder twijfel weer boeiende politieke tijden. Rendez-vous tot na het verlof en van mijn kant ook een aangename vakantie in deze hopelijk” long, hot summer”.
12Jul10
Het werd voor mij een Vlaamse feestdag in mineur. Voor het eerst in 30 jaar werd ik nergens uitgenodigd voor een 11 juli- toespraak. Dat” pikt” voor iemand die steeds in de vuurlinie stond van de Vlaamse strijd maar het zijn nu “andere tijden”.
In Zaventem brak bovendien zaterdagavond een onweer los over onze feesttent en ging onze gemeentelijke feestviering in Nossegem voor een stuk de “storm” in. Het had een heerlijke zomeravond moeten worden.
Zondag stond de 11-juli viering op het Brusselse stadhuis in het teken van het nieuwe Koningskoppel Elio en Bart .De aanwezige CD&V’ers liepen er voor de media na 13 juni dit keer maar voor spek en bonen bij. Zelfs Minister-President Kris Peeters stond met zijn pleidooi voor een “zakelijke” staatshervorming en een Vlaamse Grondwet in de schaduw van onze nieuwe Vlaamse voormannen De Wever en Parlementsvoorzitter Jan Peumans.
Voor CD&V worden het moeilijke maanden en jaren. Het doet mij denken aan de paarsgroene jaren toen na de dioxine-verkiezingen aan de toemalige CVP door de media beleefd werd gevraagd te zwijgen en zeker geen kritische commentaar te geven want “jullie hebben 40 jaar de kans gekregen om…” Nu krijgen we op communautair vlak van de pers ook de raad nederig (” jullie hebben er 3 jaar lang niets van gebakken…”) toe te zien op de nieuwe “matchmakers” De Wever en Di Rupo.
Ze liepen te blinken op het Stadhuis maar voor hoelang? Ik kreeg een vriendelijke handdruk van Elio en hij vroeg mij hoe het ging. Ik zei : “zwaar verloren maar dan moet ge niet veel zeggen”. Hij antwoordde mij: “grote overwinning, grote problemen!”
Ik lees dat er in de afgelopen maand onder informateur De Wever meer vooruitgang is geboekt dan in de jaren 2007- 2010. Er is sprake van ” convergentie” maar waarover? Zijn de 5 resoluties van het Vlaams parlement het objectief of de Octopusnota van Kris Peeters? Gaan de deelstaten Copernicaanse bevoegdheden krijgen inzake arbeidsmarkt, gezondheid, gezin, mobiliteit, energie, justitie? Worden de personenbelasting en de vennootschapsbelsting overgeveld naar de regio’s en gaat men in de richting van de integale fiscale autonomie en het fiscaal confederalisme? Een splitsing van BHV zonder voorwaarden zoals gesteld door Jan Jambon? Quid met de afbouw van de 10 miljard financiële transfers van Vlaanderen naar het Zuiden? Wat met het statuut van het Brussels Gewest en de herfinanciering ervan?
“Wat aanvaardbaar is voor NVA is goed voor Vlaanderen”: wordt de lat voortaan enkel door hen nog gelegd? Dat CD&V zich bescheiden moet opstellen, daar is men zich in de partij goed van bewust maar het is ons toch nog toegelaten een mening te hebben en zeker de Minister-President van Vlaanderen die de leider is van de grootste fractie in het Vlaams Parlement? Vorige week hebben 2 NVA-ministers het prestige van de Vlaamse Regering zwaar ondermijnd. Ik noemde op deze blog hun gedrag “schaamteloos” en werd hierin gevolgd door de meeste politieke fracties in het Vlaams Parlement en door de media. Ik zal niet nalaten mijn mening te zeggen.
Op 11 juli 2011 moeten de bouwstenen van een nieuw confederaal België klaarliggen en moet in de Vlaamse Rand door de splitsing van BHV de basis worden gelegd van een communautaire pacificatie: daar zullen de Vlaamse christendemocraten aan meewerken als volwaardige partners en in volle loyauteit (“geen politieke spelletjes”) maar wij zullen voor onszelf wel bepalen hoe hoog de lat moet liggen.
De verkiezingsnederlaag is in onze rangen zwaar aangekomen. Dat “pikt” en dat is normaal. Maar ontmoediging mag in de politiek niet lang duren. CD&V moet een bepalende rol blijven spelen in de verdere uitbouw van Vlaanderen en de Vlaamse autonomie. Dat is haar bestaansreden. En ik hoop dat Di Rupo en De Wever volgend jaar op het Stadhuis het glas kunnen heffen op het nieuwe confederale België en Kris Peeters op de Copernicaanse Omwenteling.
Ik heb mij jaren ingezet voor de Vlaamse strijd. Soms is het frustrerend omdat het al te vaak blijft bij woorden en beloftes zoals “BIG BANG, SPLITSEN NU!” Gaan we nu eindelijk kunnen zeggen dat al die inspanningen tot iets hebben gediend? Onze generatie wil nu resultaten.
04Jul10
Dit weekend staat in het teken van de sport: de Wereldbeker voetbal, de Tour in België, Wimbledon. Met een kom Vlaamse kersen in de hand is het genieten geblazen in de televisiezetel. Het geeft mij de eerste vakantiekriebels.
Het valt mij op dat de Vlaming echt niet meer bezig is met politiek. Hij heeft op 13 juni zijn gedacht gezegd en de partijen moeten nu maar oplossingen vinden. Zo hoort het in een democratie. Rendez-vous in september.
Het Vlaams Parlement gaat ook zijn laatste week in voor het reces. Het wordt een einde in mineur .Ook de CD&V- fractie zal volgens onze fractieleider Ludwig Caluwé zijn kat sturen naar de nieuwe eedaflegging van de NVA-ministers. Jan Peumans zal met Muyters en Bourgeois in een leeg halfrond deze beschamende vertoning moeten leiden. Het Vlaams Parlement misbruiken voor een Belgische carrousel van 2 Vlaamse ministers : het wordt een dieptepunt voor onze instelling. Jan Peumans, die het in zijn eerste jaar uitstekend deed als voorzitter van het Vlaams Parlement, verdient dit niet. Jan kennende zal hij daar - vroeg of laat - wel eens zijn gedacht over zeggen. Decretale voorschriften kunnen dit niet voorkomen. Het gaat om gedragsregels die men moet respecteren. Quid leges sine moribus? ( Horatius). Wat baten wetten als er geen morele basis is?
En aan Bart De Wever wil ook nog een Latijns citaat meegeven van Livius: “Vincere scis, Hannibal, victoria uti nescis”. Je weet te overwinnen, Hannibal, niet van de overwinning ook gebruik te maken.Dat gold voor Leterme, geldt dit ook voor u?
01Jul10
Sinds de federale Kamers ontbonden zijn lijkt het Vlaams Parlement stilgevallen. Nochtans wordt er hard gewerkt en draaien de activiteiten op kruissnelheid. Maar de politieke uitstraling is nihil. Gisteren vergaderden we in plenaire zitting van 9.30 u tot 22 u maar voor de media viel er weinig nieuws te rapen. Nochtans was het een boeiend debat over de Vlaamse meerjarenbegroting en de begrotingscontrole. Zelf kwam ik als voorzitter van de Commissie Financiën ook tussen als slotspreker en waarschuwde ervoor dat de periode van besparingen ook in Vlaanderen niet voorbij is. Als België de Europese doelstelling van een overheidstekort van 3% van het BNP in 2012 wil halen zullen de gemeenschappen en gewesten niet ontsnappen aan bijkomende inspanningen. Een herziening van de financieringswet dringt zich op maar die kan er alleen komen in een grote staatshervorming en op dat vlak is het wachten op de Regering De Wever- Di Rupo en dat kan nog een hele tijd duren.
Inmiddels vernemen we dat 2 Vlaamse ministers voor 24 uur ontslag nemen om hen toe te laten hun eed af te leggen als federaal parlementslid. Het zijn uitgerekend 2 NVA- ministers, Bourgeois en Muyters, die kiezen voor een federaal parlementsmandaat als basis voor hun politieke activiteiten. Het einde van België is zeker nog niet in zicht!
Muyters kwam in de Vlaamse Regering als extra-parlementair en gaat nu zijn verkozen mandaat in de Senaat opnemen als legitimatie voor zijn Vlaams ministerschap…Ging De Wever trouwens de Senaat niet afschaffen? Bourgeois maakt er helemaal een carrousel van. Hij ruilt zijn mandaat van Vlaams parlementslid voor Belgisch Kamerlid en keert dan (voorlopig) terug naar de Vlaamse Regering in afwachting dat hij Minister van Justitie wordt in de federale Regering De Wever- Di Rupo. NVA is nog niet aan de macht maar de federale instellingen en de persoonlijke berekeningen van hun mandatarissen gaan boven op het respect voor de instellingen.
Als voorzitter van de Commissie Begroting en Financiën kreeg ik zopas een telefoon van het kabinet Muyters dat de minister dinsdagnamiddag ( helaas) niet kan aanwezig zijn omdat hij dan zijn eed moet afleggen in het federale parlement en hiervoor eerst moet ontslag nemen als Vlaams Minister. Een ontslagnemend minister kan geen parlementaire vragen beantwoorden. Ik zal daarom, van zodra ik officieël bericht krijg van zijn ontslag , genoopt zien de Commissie Begroting en Financiën af te blazen tot na het parlementair reces. C’EST DU JAMAIS VU!!! Schaamteloos zeker voor NVA’ers die ons al maanden de les spellen over de primauteit van de Vlaamse instellingen .Deze worden nu misbruikt voor hun persoonlijke politieke agenda.
Voorzitter Jan Peumans laat dit alles wellicht (ten node) stilzwijgend passeren en zal woensdag braafjes terug de eed afnemen van de uit België terugkerende excellenties. Hun Belgisch postje is verzekerd . Dat het Vlaams Parlement hier voor Piet Snot bijloopt en met deze carrousel ronduit belachelijk wordt gemaakt is blijkbaar de minste zorg van deze “Belgische” Vlaamse ministers van NVA. Jan Peumans had het lastig met de Belgische Gestelde Lichamen; van mijn kant zal ik woensdag ook mijn kat sturen bij de eedaflegging van de nieuwe Vlaamse ministers in het Vlaams parlement. Ik heb wel hun voordracht opnieuw moeten tekenen als lid van de Vlaamse meerderheid. In feite hadden we dit collectief moeten weigeren maar naar verluidt was hierover reeds een akkoord bereikt in de Vlaamse Regering en tussen de meerderheidsfracties. De “nieuwe” Vlaamse politieke zwijgcultuur anno 2010. En sinds 13 juni heeft de NVA het overal voor het zeggen en daar tegen ingaan wordt in de media onmiddellijk bestempeld als frustratie van de verliezende partij. Het belooft voor wat we de volgende maanden nog zullen meemaken.