28Mar10
Vorige week begon ik dit dagboek met “just another week”. Dat is het deze week voor mijn broer Herman en voor mij niet geworden. Herman kreeg in de vaderlandse pers commentaren dat hij als president van de Lentetop onvoldoende heeft kunnen wegen op de Europese besluitvorming. Zelf kreeg ik met mijn vorige Dagboek “Ik word daar zo moe van” het verwijt een “oude brompot” te zijn. Hierbij kan ik iedereen geruststellen: van lentemoeheid is op persoonlijk vlak geen sprake, integendeel. Zoals mijn leeftijdsgenoot Johan Verminnen het uitzingt: ik voel mij goed, ik voel mij goed, ‘k heb de (lente) kriebels in het bloed; vraag mij niet hoe dat voelt […]
Tegen de verwachtingen in werd het een drukke en tevens interessante week.
Herman heeft zijn doel op de Lentetop bereikt. Door het akkoord over de financiële steun aan Griekenland overleefde de eurozone en kwam er opnieuw stabiliteit voor de euro op de wisselmarkten. De Europese top gaf Herman als president de opdracht nog dit jaar een plan voor te stellen voor een versterkt economisch bestuur (“economic governance” of “gouvernement économique”). Ook werd consensus gevonden over de belangrijkste doelstellingen van EU 2020.
Voor Herman telt het resultaat en niet wie daar de eerste rol in speelt. Dat Merkel zich de allures van Thatcher aanmat en de ultieme besluitvorming er blijkbaar kwam na een tête à tête tussen Merkel en Sarkozy: “ So What”? De president van de Europese Unie heeft tot taak concrete oplossingen te faciliteren voor urgente problemen en de bakens te zetten voor het lange termijn functioneren van de Unie. Dat een stabiele eurozone een politieke en economische unie vereist is een evidentie maar om hierover een consensus te vinden is een enorme opgave. Met de Lentetop is de aanzet gegeven. Alleen in de Vlaamse pers moet ik lezen dat “ Van Rompuy is gedegradeerd van permanente President tot secretaris”.Als Herman als President de forcing had proberen te voeren tegen Merkel en Sarkozy in, zou het wellicht vandaag crisis zijn in de eurozone met alle gevolgen van dien en zouden dezelfde commentatoren het hebben over de mislukking van Van Rompuy en Europa.
Persoonlijk kreeg ik positieve reacties maar natuurlijk ook scherpe kritiek op mijn Dagboek van vorig weekend. Toch moet ik vaststellen dat alle media er uitvoerig zijn op ingegaan en de weekendkranten artikels publiceren met titels als: “Groeten uit het land dat stilstaat”.“Het gaat verbazend slecht vooruit”. “ Beslissen met de rug tegen de muur”. Soms heb ik de indruk: “Il n’y a que la vérité qui blesse.” Zelf heb ik zeker niet de ambitie om de ouwe brompot uit te hangen ( ik word daar zo moe van…) maar mag ik als parlementslid niet nu en dan eens zeggen waar het voor mij opstaat?
De Regeringen kunnen in de volgende weken ten overvloede bewijzen dat ik ongelijk heb door de Gordiaanse knopen (rond BHV en de Lange Wapper) door te hakken en dezelfde daadkracht te ontwikkelen zoals ten tijde van de bankcrisis door het zetten van enkele concrete stappen naar de beloofde hervormingen van pensioenen, justitie, arbeidsmarkt, financiën en staatshervorming.
Iedereen is zich bewust van de zware budgettaire beperkingen en grondige hervormingen vragen tijd maar zijn we het niet aan de jonge generaties verplicht om perspectieven te creëren niet met woorden en plannen maar met daden? Om tegen 2020 de Europese doelstellingen te halen bv. in zake werkgelegenheid (75% van de bevolking tussen 25-64 jaar moet werk hebben) moeten vandaag structurele hervormingen worden doorgevoerd op de arbeidsmarkt en de pensioenen en dat is niet alleen de taak van de politiek maar ook van de sociale partners en de hele samenleving.
Ik ben geen klokkenluider en zeker geen “doomsday”denker maar om nog eens “De Ploeger” te citeren van Adriaan Roland Host: “doe mij in den oogst geloven waarvoor ik dien”.
21Mar10
Just another week. De weken gaan voorbij maar in de politiek lijken ze steeds meer op elkaar: grote plannen, hoogmissen, Staten-Generaals, debatten in de media, parlementaire interpellaties, weekendinterviews van ministers en partijvoorzitters en …op weg naar het volgende “incident”. Om iemand te parafraseren: “ ik word daar zo moe van!”.
Geen enkel probleem wordt fundamenteel aangepakt of opgelost en dit geldt zowel voor de Belgische en Vlaamse Regering. Ook de oppositie bakt er niets van. Deze week ging het weer over pensioenen, wapenbezit, Kongo, bankgeheim, hoofddoeken, schoolgebouwen, de Ring rondom Brussel. Wat voor volgende week? Het is allemaal zo voorspelbaar. De ideeënbus zit vol maar er gebeurt niets. De goedbedoelde samenkomst van 31 ministers in het Egmontpaleis over BE2020 had juist het omgekeerde effect: de beelden van het zgn. samenwerkingsfederalisme straalden enkel machteloosheid uit en de onmogelijkheid om met 6 Regeringen tot reële beslissingen te kunnen komen.
Vedette van de week: Pieter De Crem in de controverse over de aanwezigheid van Congolese militairen op de 21-juli défilé. Wie ligt daar nu buiten de Wetstraat wakker van? Vandaag opent een krant en de radio- en televisiejournaals met het grote debat over de protocollaire functie van de Koning. Alexander De Croo zei dat we ons moesten voorbereiden op de nieuwe Koning want die zal niet lang op zich laten wachten…Alsof dit land geen andere katten te geselen heeft. De echte vraag is: zal België Koning Albert overleven als elke ernstige institutionele en sociaal-economische hervorming onmogelijk blijkt in dit land?
Met ouder te worden word ik misschien soms wat cynischer maar ik denk dat velen in de politiek er ook zo over denken en zeker bij de bevolking waar de apathie voor het politiek gebeuren volgens de jongste enquêtes nog steeds toeneemt. Partijvergaderingen verlopen zonder enthousiasme en de Parlementen draaien op routine. Deze sfeer heb ik in jaren niet meer meegemaakt.
Zelf tracht ik mijn werk te doen in het Vlaams Parlement en ga ik nog regelmatig spreken. Zo was ik deze week samen met Christian Van Eyken (UF) te gast bij Professor Carl Devos aan de RUG over BHV en volgende week is het VRG-kopstukkendebat in Leuven. Ik doe zulke debatten al 32 jaar met steeds nieuwe generaties (ik voerde nog kopstukkendebatten met Van Miert en Willy Declercq) maar zolang ze mij vragen ga ik!
Tijdens het actualiteitsdebat in het VP over de ministeriële beloftes kwam ik in aanvaring met John Crombez (sp.a) over de volkslening. De herhalingsbeelden van Villa Politica zaterdag jl. toonden aan dat de Vlaamse meerderheid nog veel werk heeft om op dezelfde lijn te staan als er budgettaire keuzes moeten gemaakt worden. Het wordt hoogtijd dat de Lange Wapper discussie wordt getrancheerd want tussen de partners groeit het wantrouwen met de dag. Kris Peeters had zich zijn tweede ambtstermijn wellicht anders voorgesteld. En dan wacht nog BHV met “quid NV.A?”
Vrijdag werd ik gebeld door enkele kranten over de besparingsoperatie bij de VRT. Als gewezen minister van media krijg ik nog steeds veel lof (zelfs van Tony Mary) over mijn rol bij de hervorming van de openbare omroep in de jaren negentig. Dat doet plezier maar de huidige besparingsplannen afdoen als “een bloedbad, de ontmanteling van de openbare omroep, een horrorscenario” is puur stemmingmakerij en meer ingegeven door de belangen van enkele productiehuizen dan door het algemeen belang van de omroep. Zelfs na de besparingsoperatie blijft de VRT beschikken over ongeveer 2.500 actieve medewerkers en 430 miljoen aan middelen om radio en televisie te maken. De financiële middelen van de VRT zijn de jongste 10 jaar met bijna de helft gestegen. Zoals elders bij de Vlaamse overheid moet er evenwel bespaard worden en in de beheersovereenkomst 2007-2011 heeft de VRT zichzelf geëngageerd om naar een structureel begrotingsevenwicht te gaan. “ De tering naar de nering zetten” zoals dat in elk bedrijf geregeld moet gebeuren. Dat heeft niets te maken met cijferfetisjisme wel met goed bestuur.
De politiek krijgt het verwijt dat ze niet weet waar ze met de publieke omroep naartoe wil. De missie van de VRT is zeker niet aan herziening toe. Die staat duidelijk omschreven in de decreten en in de beheersovereenkomsten. Er is geen behoefte aan een existentieel debat. Het is echter de taak van de VRT zelf om inhoud aan haar missie te geven of moet het Vlaams Parlement weer gaan tussenkomen over welke programma’s er al dan niet moeten gemaakt worden? Ik lees dat “met de besparingen de VRT enkel nog nieuws kan uitzenden met daartussen hooguit herhalingen van De Kampioenen”? Wat een demagogie! Er zal moeten gesnoeid worden. Dat deed Bert De Graeve ook toen hij het personeelsbestand reduceerde met een veelvoud van wat nu voorligt en bv. bewust niet meedeed aan de aanbesteding voor het binnenhalen van de rechten van het Belgisch voetbalcontract. Er zullen inderdaad wat minder programma’s gemaakt worden door (vaak) peperdure productiehuizen (die een Staat binnen de Staat aan het worden zijn bij de VRT) en wat minder eigen drama en fictie maar met 430 miljoen euro zal men toch niet moeten terugvallen op avonden met enkel goedkope Amerikaanse feuilletons?
In de zomer zal men het wereldkampioenschap voetbal uitzenden in Zuid-Afrika en volgend jaar de Olympische Spelen in London. Kan er dan niet wat bespaard worden op sportrechten zoals F1 en de wekelijkse cyclocrossen? Zijn de managementstructuren niet te log en te duur en kunnen bepaalde budgetten voor sommige ontspanningsprogramma’s niet beter in de hand worden gehouden?
Ik heb ertoe bijgedragen dat de politiek zeer veel onafhankelijkheid heeft gegeven aan de VRT. Dat moet zo blijven maar dat men ermee ophoudt de parlementsleden te verwijten dat ze de VRT aan het ontmantelen zijn. Vorige weken stonden de VRT-vedetten te glunderen op de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren. Ze vielen haast overal in de prijzen en roemden hun eigen kwaliteit en prestaties. “Nooit deed de VRT het zo goed als in 2009” wordt er gezegd door de mediajournalisten en op Humo’s Pop Poll. Wie dezer dagen de kranten leest heeft echter de indruk dat er deze week een aanslag is gebeurd op de VRT. “Een plan gemaakt om af te schieten” titelt De Standaard alsof Piet Van Roe een soort Nick Reilly is.
Ingrid Lieten mag zich als mediaminister niet laten provoceren en de fout begaan om het werk van de VRT directie en de Raad van Bestuur te gaan bekritiseren en zelf de VRT te gaan managen. Dat zou pas een terugkeer inluiden naar de BRTN en de politisering van vroeger.
Het plan Van Roe is geen ideeënbus maar vormt een ernstige basis om de VRT opnieuw een gezonde financiële structuur te geven.
Besturen is plannen maken, beslissen en ze nadien ook uitvoeren. Vaak vergeet men het tweede en het derde. Ik word daar zo moe van…
14Mar10
Het werd een feestweekend in Zaventem vol plezier en muziek. De politiek was ver weg.
Zaterdag was het Carnaval in Zaventem met de traditionele Carnavalstoet georganiseerd door de plaatselijke vereniging De Varkenskoppen. Door de straten van Zaventem weergalmde het lijflied van de Zaventemse carnavalisten “Jules César, hij hiette Jules César” van Lange Jojo (Jules Kabas). Onze Burgemeester Francis Vermeiren (medestichter van de Varkenskoppen) was weer in volle vorm en de jenever vloeide rijkelijk op de tribune bij de traditionele varkensworp. Van de financiële crisis was dit weekend bij de “Zoevetoemeneir” weinig te merken!
‘s Avonds was er het jaarlijks concert van het Jeugdmuziekatelier Sterrebeek in de Maalderij en vanochtend het Lenteconcert van De Eendracht Nossegem met een “in memoriam” aan de dirigent Peter Miseur die vorig jaar op 37-jarige leeftijd schielijk overleed. Een ontroerende en onvergetelijke hulde aan een fijn man, een schitterend dirigent en een buitengewoon muzikant.
Voor ons was het uitkijken naar onze 16-jarige dochter Heidi die viermaal op het podium stond van het JAM concert in Sterrebeek. Eerst zong ze in duet met Jonas “The next ten minutes” uit The Last 5 Years. Daarna speelde ze op de piano “Rêverie” van Tchaikovsky. Met Silke, Inge, Jelle en Mathias vormde ze een popgroep en samen zongen ze “Use Someboy” van Kings of Leon. En tot slot, zong heel de zangklas van het JMA samen het opzwepende nummer “Fame”.
Heidi deed het schitterend en leverde het bewijs dat ze niet alleen talent heeft maar ook dat al haar inspanningen en passie voor muziek en musical haar naar een steeds hoger niveau tillen. Een Van Rompuy op het zang- en muziekpodium: de aanwezigen in De Maalderij waren enthousiast voor Heidi maar ook voor de andere jonge leerlingen van het Muziekatelier.
Als schepen mocht ik de gelukwensen van het publiek overmaken en zoals de leraar van de Djembé-klas zei: “muziek verdrijft de kwade geesten”. Muziek begeleidt je in emoties van vreugde, blijdschap, geluk en vriendschap maar ook bij droefheid en verdriet. Met Heidi heb ik die warme kracht van de muziek nog meer leren ontdekken. En ik heb haar al vaak gezegd: de politiek maakt niet gelukkig, dat kunnen alleen mensen, liefde en muziek.
Eens een weekend zonder politiek: het deed deugd.
10Mar10
“Zonder oplossing stemmen Vlaamse partijen in mei over B-H-V” (Interview EVR over BHV op video onderaan dit artikel)
Indien er geen inhoudelijke oplossing komt voor de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, wordt het Vlaamse splitsingsvoorstel in mei in de plenaire Kamer gestemd. Dat heeft Vlaams parlementslid Eric Van Rompuy (CD&V) deze morgen op de RTBF-radio verklaard.
De Kamercommissie Binnenlandse Zaken keurde in november 2007 het Vlaamse wetsvoorstel goed dat de kieskring BHV splitst. De plenaire agendering en stemming wordt sindsdien verhinderd door een reeks belangenconflicten. Het vierde belangenconflict loopt binnen enkele weken af. In principe zou ook het Brussels parlement er nog een kunnen inroepen, maar sommigen vrezen voor communautaire problemen in de hoofdstad.
Naar tijdelijke oplossing
Bij het aantreden van Leterme II kreeg ex-premier Jean-Luc Dehaene van de koning de opdracht een voorstel uit te werken “inzake institutionele problemen en in het bijzonder Brussel-Halle-Vilvoorde”. Verwacht wordt dat hij na de paasvakantie met dat voorstel op de proppen komt.
Waarnemers gaan ervan uit dat de koninklijke opdrachthouder een tijdelijke gaat uitwerken indien er geen consensus kan worden gevonden. Het heikele dossier zou dan over de verkiezingen worden getild.
Daar kan voor Eric Van Rompuy echter geen sprake van zijn. Alleen een inhoudelijke oplossing kan het splitsingsvoorstel van de agenda houden, stelt hij. “Indien er geen oplossing is, gaan de Vlaamse partijen stemmen, met alle gevolgen vandien”, verzekerde hij.
Voorstel Dehaene na Pasen
Koninklijk opdrachthouder Jean-Luc Dehaene laat weten dat hij pas na de paasvakantie met een voorstel op de proppen gaat komen over de institutionele problemen. Dat is volgens hem afgesproken met premier Yves Leterme en de voorzitters van de meerderheidspartijen vermits het paasreces dit jaar na Pasen valt. (belga/mvdb/eb)
DRUK HIERONDER VOOR INTERVIEW ERIC VAN ROMPUY OVER BHV OP VIDEO (uitgezonden op TV-Brussel)
http://www.standaard.be/video/videoplayer.aspx?cat=0&subcat=0&videoid=1105878
07Mar10
Het was lang geleden maar donderdag dook RTBF opnieuw op in het Vlaams Parlement en werd ik als “flamingant pointu” geïnterviewd voor het journaal. Twee onderwerpen boeiden hen: de taalvereisten bij de verkoop van 11 sociale woningen door de gemeente Vilvoorde en de toepassing van het decreet “Wonen in eigen streek”.
Op 8 februari heeft de dienst RWO (Ruimtelijke Ordening,Woonbeleid en Onroerend Erfgoed) van het Vlaams Gewest de verkoop van 11 sociale flats door de huisvestingsmaatschappij InterVilvoordse aan de gemeente Vilvoorde vernietigd. Vilvoorde kent sinds 2006 een gemeentelijk reglement (nog opgesteld onder Burgemeester Dehaene en Schepen Hans Bonte) dat de kennis van het Nederlands één van de voorwaarden is om in aanmerking te komen voor de toewijzing van deze sociale flats. De gewestelijke inspectie vindt dat de taalvereiste verder gaat dan de Vlaams Wooncode voor sociale huurwoningen omdat Vilvoorde de kennis wil toetsen met een taaltest. De gemeente Vilvoorde ging in beroep tegen de beslissing van RWO bij Minister Freya Vandenbossche. In antwoord op mijn vraag in de Commissie Wonen in het VP zei Freya (zoals Kim rijper, krachtiger en vriendelijker bij haar terugkeer uit haar jongste zwangerschapsverlof) dat ze volgende week haar standpunt zou bekendmaken. Ik kijk ernaar uit want ook in Zaventem heb ik als schepen van RO en grondbeleid een reglement voor de verkoop van gemeentelijke kavels. De taaleis heeft in onze gemeente geen enkel probleem gesteld; alle 75 kopers (waarvan verschillende anderstaligen en allochtonen) van de verkavling Haerenheyde in Zaventem hebben er zonder probleem aan voldaan en nergens is een bezwaar geuit.Er zijn ook geen taaltests afgenomen. Alleen het UF van Vaneycken heeft een klacht ingediend bij de Europese Commissie maar daar is sinds mei 2007 niets meer over gehoord en de verkaveling is in volle uitvoering. Als minister Vandenbossche de 11 verkopen vernietigt zullen de Franstaligen dit aangrijpen om ons inburgeringsbeleid weer te kapittelen als discriminerend en racistisch. Ik heb er vertrouwen in dat Freya de juiste beslissing neemt en de inspanningen van de gemeentebesturen van Vilvoorde en Zaventem voor meer sociale integratie niet hypothekeert. We rekenen op Freya dat de verkopen kunnen doorgaan!
Inmiddels hebben we op de Zevende Dag van Minister Vandenbossche vernomen dat de verkopen in Vilvoorde mogen doorgaan maar dat Vilvoorde in de toekomst zijn reglement moet aanpassen en de aankoop van een sociale woning niet mag laten afhangen van een taalexamen. Het is aan Vilvoorde om hierover te oordelen maar ons reglement in Zaventem voorziet enkel een inspanningsverbintenis (” bereidheid om Nederlands te leren”) en geen resultaatsverbintenis (gemeten op basis van een taalexamen) zodat wij niets hoeven te wijzigen.
Ook het decreet Wonen in eigen streek staat onder druk. Het Vlaamse grond- en pandendecreet (2009) wil in 69 gemeenten in Vlaanderen (o.m. aan de kust, in de Noorderkempen en in 27 Vlaams-Brabantse gemeenten) - die te kampen hebben met de hoogste bouwgrondprijzen - bijzondere voorwaarden opleggen bij de verkoop van bepaalde gronden en woningen. De kopers moeten aantonen dat ze een voldoende band hebben met de gemeente. Het decreet Wonen in eigen streek is evenwel enkel van toepassing in zgn. nieuwe woonuitbreidingsgebieden; dit zijn nieuwe woonzones die enkel mogen aangesneden worden als de gemeente op basis van een woonbehoeftenstudie kan aantonen dat er nood is aan bijkomende woongelegenheid in de gemeente. Bedoeling van de invoering van de bijzondere voorwaarde “voldoende band met de gemeente” is om sociale verdringing tegen te gaan en de lokale inwoners de kans te bieden om te blijven wonen in eigen streek.
Bij het stemmen van het decreet Wonen in eigen streek is er echter een fout gebeurd in de libellering van het begrip woonuitbreidingsgebied. De memorie van toelichting heeft het over nieuw aan te snijden woonuitbreidingsgebieden terwijl de decreettekst het heeft over alle woonuitbreidingsgebieden ook de reeds gerealiseerde wog’s.
De provinciale beoordelingscommissies die moeten oordelen over de band met de gemeente hebben een ruime interpretatie gegeven aan het begrip woonuitbreidingsgebied en hierdoor een aantal aankopen vernietigd in bestaande wog’s.
In Le Soir maakten twee Brusselaars (één in Koksijde en één in Dilbeek) zich boos over discriminerende praktijken van “ La Flandre” omdat hun aankopen zijn vernietigd door de provinciale beoordelingscommissie maar het gaat in beide gevallen over een te ruime interpretatie van het begrip woonuitbreidingsgebied. Hun woningen situeren zich in reeds gerealiseerde wog’s en niet in nieuwe wog’s. Dinsdag heb ik hierover een vraag om uitleg in de Commissie RO en Wonen van het VP en ik hoop dat het Vlaamse Parlement het decreet terzake zal aanpassen. Aan de grond van het decreet zal tot grote woede van de Franstaligen niets worden gewijzigd. Bedoeling van ons decreet blijft de sociale verdringing tegen te gaan en jonge mensen de kans te bieden om te blijven wonen in eigen streek.
Telkens Vlaanderen tracht het Vlaams karakter van haar regio te vrijwaren door beschermende maatregelen zijn de Franstalige politici en media op het oorlogspad. Het belooft niets goeds voor BHV. Ze zien in de splitsing de voorbode van het einde van België en stellen eisen waar geen enkele Vlaamse partij mee kan instemmen.
Jean-Luc Dehaene werkt aan een onderhandelde oplossing maar ook ik weet als gekozene van de Vlaamse Rand niet welke richting het uitgaat en heb er met hem nog niet over gepraat. Wellicht is dit ook niet nodig want Dehaene kent als inwoner en jarenlang mandataris van BHV onze standpunten (en weet “hoe ver hij te ver kan gaan”) maar als er toch een compromis wordt bereikt zullen het de Vlaamse mandatarissen van de Rand zijn die als eerste in de vuurlinie zullen moeten staan om het “akkoord” te verdedigen.
Ik begon mijn politieke loopbaan als nationale Jongerenvoorzitter op het CVP-Jongerencongres in Blankenberge op 16 oktober 1977. In aanwezigheid van Eerste minister Tindemans en CVP-voorzitter Wilfried Martens keerde ik mij in mijn felle maidenspeech namens de CVP-Jongeren resoluut tegen het Egmontpakt en vooral tegen de inschrijvingsrechten voor de Franstaligen in de Vlaamse gemeenten rond Brussel. Ik hoop dat ik na dertig jaar Vlaamse strijd in de Rand niet opnieuw mijn toespraak van 1977 moet boven halen maar in september a.s. op de feesteditie van 30 jaar Gordel zonder schaamte mijn beroemd truitje opnieuw uit de kast kan halen.
Heel mijn politiek leven sta ik in de bres voor het Vlaams karakter van mijn streek. Dat zal in de volgende maanden niet veranderen. Ik ben bereid een onderhandelde oplossing te verdedigen voor de Vlaamse rand maar geen “verbrande”. A bon entendeur salut!