31Jan10
De nieuwjaarsrecepties zitten erop. Vrijdagavond hield ik mijn laatste toespraak voor CD&V Overpelt waar Karel Pinxten 20 jaar Burgemeester was tot hij overliep naar de VLD. CVP-JO van toen herinnerden zich nog dat ik (op vraag van de toenmalige lokale CVP-Jongerenvoorzitter Karel Pinxten) in juni 1979 samen met Leo Tindemans een speech hield op een memorabele meeting in Overpelt naar aanleiding van de Europese verkiezingen. Daarom hadden ze mij 30 jaar later nog eens uitgenodigd.Ik ging er met plezier op in.
Bij het terugrijden naar Zaventem -in volle sneeuwstorm- dacht ik aan Karel Pinxten en ook aan Johan Vanhecke. Beiden heb ik -30 jaar terug- vanuit hun lokale afdeling rechtstreeks in mijn CVP-Jongerenbureau gevraagd en hen in de nationale politiek gelanceerd. Ze brachten het op korte tijd tot resp. minister en CVP- voorzitter. In 2001 stapten ze over naar de VLD omdat ze niet meer geloofden in de christendemocratie in Vlaanderen. Vandaag lijdt Karel Pinxten een anoniem bestaan als lid van de Europese Rekenkamer en Johan Vanhecke is een hotelier geworden van “CASSA LODGE” in Kampala aan het Victoriameer.
De Gucht had hen de liberale hemel beloofd in de grote Vlaamse Volkspartij waarin zij met NCD de christendemocratische vleugel zouden vormen. Achteraf bekeken wat een afgang en bedrog! Mijn generatiegenoten uit Overpelt hebben die periode van overloperij in de Vlaamse politiek nog steeds niet verteerd: “uw eigen mensen in de steek laten, dat doet men niet, nooit”. Ik was ontroerd toen ik dit hoorde uit de mond van een vroegere strijdmakker uit de Jongeren van Overpelt.Guido, dat deed deugd!
Ik ben ook altijd een trouwe militant geweest van de partij in de goede en de kwade dagen. Daar dacht ik ook aan op de nationale nieuwjaarsreceptie van CD&V waar ik veel gezichten terugzag die ik in de gloriejaren van paars niet meer had gezien en nu in de rij stonden om de hand te geven van onze ministers en de president van Europa. CD&V is opnieuw op het toppunt van haar macht maar ze vergeet best niet toen het anders was.Gelukkig is Marianne Thyssen een nuchtere en bescheiden voorzitter die beseft dat politiek succes in deze tijden bijzonder broos is en CD&V niet de lessen mag vergeten die VLD heeft mogen ervaren. Na de hoogmoed komt …
Vandaag staat CD&V in de peilingen op 24%, VLD op 15%. De Vlaamse Volkspartij van De Gucht is dood en begraven.De kloof is 10% en het ziet er niet naar uit dat die spoedig zal worden gedicht.
De grootste electorale bedreiging van CD&V vormt N.VA met 15,4 % (volgens de peiling van Le Soir van maandag jl.) nu al de tweede partij in Vlaanderen. De Wever laat niet na elke dag (gisteren nog op zijn nieuwjaarsreceptie) CD&V aan te vallen als de partij van het Vlaamse verraad. Ons wordt verweten nog geen resultaten te hebben geboekt inzake staatshervorming en BHV maar intussen mag er niet worden onderhandeld om tot een splitsing te komen en mag voor N.VA met een nieuwe staatshervorming gerust gewacht worden tot na 2011. De Wever vindt wel dat Vlaanderen dringend nood heeft aan eigen sociaal-economische hefbomen maar er mag nu niet over worden genegocieërd. Is er dan geen “state of urgency” of hebben we volgens de Maddens-doctrine nog tijd genoeg?
De Wever heeft een electorale strategie: in de Vlaamse Regering overkomen als de rustige beleidspartij maar alle pijlen richten op de federale CD&V die geen staatshervorming heeft kunnen realiseren en een splitsing wil doorvoeren met zware Vlaamse toegevingen. Het droomscenario van De Wever zijn vervroegde verkiezingen in juni 2010 zonder staatshervorming en zonder splitsing. Hij zit hierin de kans om van N.VA een 20%- partij te maken ook mede interend op de vrije val van VB en LDD.
N.VA heeft definitief gekozen voor separatisme en gelooft niet meer in onderhandelingen met de Franstaligen. Kris Peeters zal van hen nooit een fiat krijgen om opnieuw een gemeenschapsdialoog op te starten. Hun stelling is duidelijk: “Het Belgisch anker aan de voeten van Vlaanderen” kan enkel worden gelicht door elk in een eigen boot te stappen zonder loopbrug tussen beide schepen.
Ik heb geen problemen met deze politieke visie maar dan moet De Wever CD&V niet langer verwijten dat ze oplossingen zoekt voor meer Vlaamse automie en BHV in een Belgische context waar onderhandelingen met de Franstaligen onvermijdelijk zijn.
Het Peumans-incident i.v.m. zijn aanwezigheid op de Gestelde Lichamen is op dat vlak leerrijk. Jan Peumans zei dat hij een “gewetensprobleem” heeft om de hand van de Koning te moeten schudden. De Wever zei ’s avonds in Terzake dat “Koning Albert onze politieke tegenstander is”. Handig als hij is draaide De Wever de rollen van Peumans en Albert om en zei hij dat het Albert was die Peumans niet graag de hand wou schudden: “Ik kan mij voorstellen dat de Koning ook blij is dat hij geen N.VA’er moet zien of de hand moet schudden. Hij laat niet na om in elke toespraak ons te veroordelen, ons in verband te brengen met haat, racisme, etnische zuiveringen, de Vlaamse autonomie te veroordelen. De Koning en de monarchie zijn steeds tegen elke ontvoogdingsbeweging geweest en daarom onze politieke tegenstander die we best niet de hand schudden.”
Deze stelling werd bevestigd in het interessant portret en interview van Peumans in Bracke op Vrijdag. Peumans weigerde hierin enig onderscheid te maken tussen zijn persoonlijke opvatting en zijn functie als voorzitter van het Vlaams Parlement. Bijzonder verhelderend was de passage waarin Bracke vroeg of er spoedig een staatshervorming moest komen. Peumans zei hierop dat we daar al 40 jaar mee bezig zijn en nieuwe onderhandelingen gerust nog een paar jaar konden wachten. Waarop Bracke zei: “en dat komt uw partij ook niet slecht uit”. Waarop Peumans lachend antwoordt: “ inderdaad”. Hiermee weten we bij monde van haar Voorzitter dat het ganse Vlaams Parlement als instelling geen enkele rol gaat spelen in de komende jaren in de staatshervorming. Ondertussen wil Peumans wel spoedig een commissie Staatshervorming oprichten in het VP om de resoluties van het Vlaams Parlement van 1999 nieuw leven in te blazen…
N.VA is niet bereid in de toekomst een actieve rol te spelen in onderhandelingen over meer Vlaamse autonomie en zit nu resoluut op de separatistische koers .Daar is politiek niets mis mee maar ze moeten er dan ook voor uitkomen en geen functies misbruiken om te spreken namens alle Vlamingen.
N.VA is in staat van genade. De Wever krijgt Stevaert-allures en kritiek op De Wever is “ not done” want je wordt onmiddellijk afgedaan als een slechte Vlaming en verweten van frustraties omwille van zijn mediahype. Ook Peumans is een vedette geworden. De media hebben hem graag omdat hij eindelijk zorgt voor leven in die saaie brouwerij van het Vlaamse Parlement. Hoe meer men hem aanvalt hoe populairder hij zal worden. De opmerking van Brinckman in De Standaard dat “een voorzitter niet alleen boven de partijen maar ook boven zichzelf moet staan” is terecht maar niet aan Jan Peumans besteed. Zo zit hij niet in elkaar en hij past bovendien perfect in de strategie van De Wever en N.VA.
Het zal dus nog dikwijls bingo zijn in het Vlaams Parlement maar misschien start Jan Peumans woensdag met een hulde aan Linda Dewin als opvolger van De Wever als Slimste Mens. Vedetten onder elkaar! Weer bingo in Villa Politica…
31Jan10
Vraag om uitleg van Vlaams Parlementslid Eric Van Rompuy aan Minister van Leefmilieu Joke Schauvliege over het nieuwe plan Schouppe m.b.t. de geluidshinder van de luchthaven van Zaventem
Op vrijdag 15 januari jl. maakte La Libre Belgique melding van het nieuwe plan Scouppe (dat geagendeerd stond op het kernkabinet van de federale regering) waarin regelingen zijn voorzien in verband met de windnormen, de vliegroutes en het baangebruik op de luchthaven van Zaventem. Ook wordt voorgesteld om de route Chabert af te schaffen en te vervangen door de Kanaalroute en de Ringroute. Tevens staat in het plan dat de vliegroute richting baken van Huldenberg zou worden aangepast. Tenslotte zou Schouppe voorstellen dit alles te verankeren in een vliegwet.
Vlaams minister Lieten liet in een persmededeling weten dat ” hierover een overleg moet plaatsvinden met het Vlaams Gewest en niet enkel met Brussel.”
Kan Minister Schauvliege mededelen wat de stand van zaken is in dit dossier en of er over deze nieuwe voorstellen van Federaal Staatssecretaris van mobilitieit Schouppe overleg is gepleegd met het Vlaams Gewest?
Vraag om uitleg van Eric Van Rompuy aan Minister Geert Bourgeois, bevoegd voor de Vlaamse Rand, over alarmerende cijfers in verband met het taalgebruik van gezinnen in de Vlaamse Rand
Op basis van informatie van het maandblad Doorbraak van november 2009 pakte Le Soir op 19 januari 2010 met cijfers over de verfransing van Vlaams Brabant.
De krant citeerde hierin uit rapporten van Kind & Gezin waarbij in amper 57% van de jonge gezinnen in Halle-Vilvoorde de thuistaal nog het Nederlands is. In de faciliteitengemeenten is dit amper 14% en in eentalig Vlaamse gemeenten als Zaventem en Vilvoorde is de communicatietaal van de jonge gezinnen maar voor ongeveer 35% het Nederlands. Minister Bourgeois noemde de cijfers “alarmerend” en kondigde extra- middelen aan ter ondersteuning van het Vlaams karakter (DM 19/01/2010).
Ook blijkt uit het jongste SVR - rapport over de Vlaamse Rand ( D.Derudder- 2009/5) dat gemeenten als Zaventem en Vilvoorde elk jaar een instroom kennen vanuit Brusssel van gemiddeld 500 personen. In de periode 1997-2006 kwamen er in Zaventem en Vilvoorde resp. 718 en 837 netto niet-Belgen bij waarbij deze gemeenten zijn uitgegegroeid tot de twee gemeenten met het grootste migratiesurplus van niet-Belgen in de Vlaamse Rand.
FDF- voorzitter Maingain grijpt deze cijfers aan om te stellen dat “het beleid van Vlaanderen in de Rand een blamage is en totaal is mislukt”.Volgens het FDF moet de “Vlaamse overheid gaan beseffen dat al die dwangmaatregelen een contraproductief effect hebben.”
Vlaanderen mag zich niet neerleggen bij die groeiende sociologische ontnederlandsing die een gevolg is van de groeiende migratiebewegingen.
Minister Bourgeois is zich terdege bewust van de alarmerende situatie.
Aan welke extra-maatregelen denkt hij en wil hij extra aandacht geven aan gemeenten als Vilvoorde en Zaventem die de jongste jaren een sterke bijkomende verfransingsdruk ervaren uit het Brussels gewest?
Vraag om uitleg van Vlaams Parlementslid Eric Van Rompuy aan de heer Geert Bourgeois, Vlaams minister van Binnenlands Bestuur en de Vlaamse Rand over het verdwijnen van de Vlaamse gemeenteschool in Wezembeek-Oppem.
Op dit ogenblik lopen er onderhandelingen over het overhevelen van de Nederlanstalige gemeenteschool De Letterbijter in Wezembeek-Oppem naar het gemeenschapsonderwijs. Hierdoor wordt Wezembeek -Oppem de eerst gemeente in de Vlaamse Rand zonder Vlaamse gemeenteschool.
Uit de jongste cijfers van Kind&Gezin blijkt dat de communicatietaal van de jonge gezinnen in Wezembeek-Oppem nog amper voor 9% het Nederlands is.
Het opgeven van een Nederlandstalige gemeenteschool in een facilitietengemeente kan door de franstaligen worden geïnterpreteerd als een symbool voor het loslaten van de Vlaamse randgemeenten door de Vlamingen. Wordt hierdoor de ontnederlandsing niet versterkt?
Wat is de houding van de Vlaamse Regering over de verdwijning van de gemeenteschool in Wezembeek-Oppem?
24Jan10
De aardbeving in Haïti, de moorden en verkrachtingen van R.J. en de sluiting van Opel hebben de jongste weken een domper gezet op de nieuwjaarswensen. Na het annus horribilis 2009 kent ook dit jaar een dramatisch begin.
Op de talrijke nieuwjaarsrecepties waar ik het woord mag voeren (gisteren nog in Zottegem) houden deze gebeurtenissen de mensen meer bezig dan het (vaak kleine) Wetstraatgebeuren.
Eén uitzondering: de aanduiding van Herman tot President van Europa blijft de mensen enthousiasmeren. “Wij zijn fier op Herman” hoor ik overal en ik ben nu “the first brother” geworden!
Intussen is ook in Vlaanderen het jaar gestart in mineur. Sinds begin 2010 zijn al 4.500 jobs verloren gegaan en men verwacht dat er dit jaar nog meer jobs zullen verdwijnen dan de 36.000 in 2009.
De sluiting van Opel-Antwerpen was geen verrassing maar de brutale aankondiging van Nick Reilly kwam als een mokerslag. Het drama Opel drukt Vlaanderen op de harde realiteit dat ook wij te kampen hebben met zware structurele problemen. Vlaanderen is geen aantrekkelijke investeringregio meer. Wij hebben onze welvaart in grote mate te danken aan de forse buitenlandse investeringen in de laatste 40 jaar maar die vallen steeds verder terug. De helft van onze toegevoegde waarde in de economie en 40% van onze werkgelegenheid is in handen van buitenlandse ondernemingen. Als die afhaken staan we voor een gigantisch probleem. Is dit het einde van “het Vlaams economisch mirakel”?
De Vlaamse Regering en de vakbonden leggen zich niet neer bij de sluiting maar willen een gevecht leveren om Opel open te houden. Het dreigt een uitzichtloze en bittere sociale strijd te worden waar men de werknemers valse hoop geeft want zoals bij Renault in 1997 staat het verdict vast. Reilly zal evenmin wijken als Schweizer.
Bij de sluiting van Renault heb ik als minister van Economie niet meegedaan met de vakbondsacties maar onmiddellijk een wedertewerkstellingscel opgericht waardoor 1,5 jaar later meer dan 75% van de werknemers opnieuw aan de slag konden.
De tijden zijn anders (in 1998-1999 herleefde de economie en was er een investeringsboom) maar nog meer dan in de jaren negentig hebben we nood aan een offensieve industriële investeringsstrategie.
In elk sociaal conflict zijn er vakbondsleiders die zich willen profileren maar bewijzen ze de werknemers hiermee een dienst? Rudi Kennis zal de volgende maanden elke dag het nieuws halen zoals destijds Gacoms (Renault), Vervotte (Sabena) en Stroobants (Boel) maar leidt dit niet de aandacht af van de essentiële vraag: waarom sluit GM de fabriek bij ons?
Ik geloof ook niet in scenario’s waarin men op zoek gaat naar een nieuwe investeerder in de automobielsector in Vlaanderen. Destijds met Renault sprak men ook van interesse van KIA en DAEWOO maar dat werd nooit concreet gemaakt. Nu is er sprake van Chinese auto-concerns die eco-vriendelijke wagens zouden komen produceren in Antwerpen. Dat is een heilloos spoor en creëert enkel illusies.
Laten we in deze omstandigheden niet improviseren maar de bakens leggen van een politiek op de middellange termijn en daar zijn competitiviteit, innovatie en eigen ondernemingsschap cruciaal.
Maandag debatteren we hierover in het Vlaams Parlement. We moeten dit debat aangrijpen op een einde te maken aan de Peumans-Sauwens saga. Deze beschamende vertoning kost ons opnieuw heel wat krediet. De Vlaamse pers kijkt al jaren meewarig naar ons. In de 25 jaar dat ik lid ben van het Vlaams Parlement heb ik nooit geweten dat we van de kranten een pluim kregen voor onze debatten. Het was altijd te saai, te technisch, te parochiaal en zonder politieke spankracht. Nu lees ik dat we een te hoge “amusementswaarde” zouden hebben. Met de pers moet men hierover niet in debat gaan. Journalisten hebben hier steeds het laatste woord en ondertussen wordt ons imago steeds meer beschadigd.
Aan onze fractieleiders en bureauleden raad ik aan de orde der werkzaamheden intern te bespreken en op te houden met dat publieke gekijf.
Als een collega de Vlaamse Parlementsvoorzitter tirannie en dictatuur verwijt beseft hij dan niet dat hij onze instelling belachelijk en ridicuul maakt en het beeld bevestigt dat sommigen er willen aan geven? Jan Peumans van zijn kant zou er best niet verder op ingaan en doen waarvoor we hem hebben gekozen: de Vergadering voorzitten in wijsheid en discretie.
Voor wie Jan kent en waardeert (en ik behoor daar ook bij ) een moeilijke opdracht!