Eric Van Rompuy, My last five years

Memorial Van Damme

24Aug06

Miel Puttemans
Dit artikel verscheen eerder op ‘be free’.
Dit was mijn eerste foto in de krant. Zij dateert van 20 september 1972 toen ik als student (met bril) in Brussel op de Heyzelpiste juichend (links) achter Miel Puttemans liep die pas zijn wereldrecord had gevestigd op de 5.000 meter (13’13’’). Het was een schitterende atletiekavond op de Heyzel want naast Miel Puttemans liepen ook Gaston Roelants (20 km en het uurrecord) en Willy Polleunis (10 miles) wereldrecords. Alle aanwezigen zijn deze atletieknocturne(toen al mede georganiseerd door Wilfried Meert) nooit vergeten.
Het is op dit elan dat na de dood van Ivo Van Damme op 16 augustus 1977 opnieuw een grote atletiekmeeting in Brussel op de Heyzel plaatsgreep.Sindsdien is de Memorial uitgegroeid tot één van de grootste atletiekevenementen van het jaar. Sebastian Coe, Carl Lewis, Marleen Ottey, Michael Johnson, Sergeï Bubka: allen vinden de Memorial zelfs de beste en meest sfeervolle meeting.
Zelf heb ik er bijna geen enkele gemist. Ik was met mijn vader, broer en zusters op de eerste Memorial toen vader Van Damme Olympisch kampioen John Walker omhelsde (die Ivo had geklopt op de 1500 meter) en een jaar later toen Alberto Juantorena hetzelfde gebaar stelde. De historische duels tussen Dwight Stones en Jacek Wszola in het hoogspringen, het cadansapplaus voor Willie Banks in het hinkstapspringen, de sprongen van Sergeï Bubka en Carl Lewis, de onvergetelijke looptred van Michael Johnson, Edwin Mozes en Marleen Ottey. Ze blijven op uw netvlies.
Ook vergeet ik nooit de vreugde van organisator Wilfried Meert en Gaston Roelants toen in die magische nacht van 1997 twee wereldrecords (op 5.000 en 10.000 meter) werden gebroken door Paul Tergat en Daniël Komen. De spankracht van een Memorialavond is elk jaar opnieuw een belevenis. Ook Viviane en Heidi willen dit niet missen.Dit jaar zijn we er opnieuw bij.
De historische avond van 11 augustus 2006 in Götegorg met Kim Gevaert en Tia Hellebaut deed mij terugdenken aan die nacht van september 1972.De Belgische atletiek beleeft na 34 jaar opnieuw gloriedagen.In al die jaren is Wilfried Meert erin blijven geloven.Zijn Memorial is het sportevenement in België met de grootste internationale uitstraling.Als Kim en Tia aan de Europese top staan is het ook mede zijn werk. Op 30 jaar Memorial mag hij op het podium voor een gouden medaille.
Vrijdag zou ik met Heidi ook nog eens willen overdoen wat ik deed met Miel Puttemans op de piste in die nacht van 1972.Maar nu met Kim en Tia .Wat kan de sport mooi zijn.En de dopingzomer 2006 van Gatlin en M.Jones heeft ons geloof in de schoonheid en de mythe van de atletieksport niet kunnen aantasten.De Memorial wordt opnieuw een feest!

Recente artikels

Links

Categorieën

Maandelijks archief

Syndicatie